<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" >

<channel><title><![CDATA[Przestrze&#324; Psyche - Centrum Terapii i Zdrowia Psychicznego - Psyche_Blog]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog]]></link><description><![CDATA[Psyche_Blog]]></description><pubDate>Sat, 14 Nov 2026 17:42:55 +0100</pubDate><generator>Weebly</generator><item><title><![CDATA[Jak do siebie mówisz w myślach?]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/jak-do-siebie-mowisz-w-myslach]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/jak-do-siebie-mowisz-w-myslach#comments]]></comments><pubDate>Mon, 02 Nov 2026 13:30:52 GMT</pubDate><category><![CDATA[Umys&#322;]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/jak-do-siebie-mowisz-w-myslach</guid><description><![CDATA[       Gdyby kto&#347; spisa&#322; Twoje my&#347;li na Tw&oacute;j temat, jaka by&#322;aby to lektura? Lekka i wspieraj&#261;ca, czy raczej ci&#281;&#380;ka i pe&#322;na krytyki? Co znalaz&#322;oby si&#281; we wst&#281;pie, rozwini&#281;ciu i zako&#324;czeniu takiej ksi&#261;&#380;ki? Jakie zdania powtarza&#322;yby si&#281; najcz&#281;&#347;ciej?Ka&#380;dego dnia przez nasz&#261; g&#322;ow&#281; przep&#322;ywa ogromna liczba my&#347;li. Cz&#281;&#347;&#263; z nich dotyczy nas samych &mdash; tego [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/jak-do-siebie-mowisz-w-myslach-znaczenie-wewnetrznej-narracji-w-codziennym-funkcjonowaniu_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph">Gdyby kto&#347; spisa&#322; Twoje my&#347;li na Tw&oacute;j temat, <strong>jaka by&#322;aby to lektura?</strong> Lekka i wspieraj&#261;ca, czy raczej ci&#281;&#380;ka i pe&#322;na krytyki? Co znalaz&#322;oby si&#281; we wst&#281;pie, rozwini&#281;ciu i zako&#324;czeniu takiej ksi&#261;&#380;ki? Jakie zdania powtarza&#322;yby si&#281; najcz&#281;&#347;ciej?<br /><br />Ka&#380;dego dnia przez nasz&#261; g&#322;ow&#281; przep&#322;ywa ogromna liczba my&#347;li. Cz&#281;&#347;&#263; z nich dotyczy nas samych &mdash; tego, jacy jeste&#347;my, co potrafimy, czego nam brakuje i jak poradzimy sobie z tym, co przed nami. To, w jaki spos&oacute;b do siebie m&oacute;wimy, mo&#380;e nas wspiera&#263; albo stopniowo odbiera&#263; nam pewno&#347;&#263; siebie i energi&#281; do dzia&#322;ania. Warto wi&#281;c czasem zatrzyma&#263; si&#281; i sprawdzi&#263;, co m&oacute;wi nasz wewn&#281;trzny komentator.<br /><br />&#8203;Kiedy pojawia si&#281; jaka&#347; my&#347;l, spr&oacute;buj jej si&#281; przyjrze&#263;. Co w&#322;a&#347;ciwie Ci m&oacute;wi? Czy wzmacnia, czy raczej oskar&#380;a i ocenia? Czy naprawd&#281; pochodzi od Ciebie, czy mo&#380;e przypomina s&#322;owa, kt&oacute;re kiedy&#347; us&#322;ysza&#322;e&#347; od innych i z czasem zacz&#261;&#322;e&#347; powtarza&#263; je sobie samemu?<br /><br /><strong>Negatywne my&#347;li</strong> cz&#281;sto pojawiaj&#261; si&#281; automatycznie:<br />&bdquo;Nie dam rady.&rdquo;<br />&bdquo;Na pewno co&#347; p&oacute;jdzie &#378;le.&rdquo;<br />&bdquo;Jestem niewystarczaj&#261;ca.&rdquo;<br /><br />Problem pojawia si&#281; wtedy, gdy powtarzane wielokrotnie zaczynaj&#261; brzmie&#263; jak fakty. Mog&#261; zwi&#281;ksza&#263; napi&#281;cie, odbiera&#263; motywacj&#281; i sprawia&#263;, &#380;e &#322;atwiej rezygnujemy jeszcze przed podj&#281;ciem pr&oacute;by.<br /><br />Bardziej <strong>wspieraj&#261;ce my&#347;lenie</strong> nie oznacza jednak bezrefleksyjnego optymizmu. Chodzi raczej o bardziej realistyczny i &#380;yczliwy spos&oacute;b patrzenia na siebie:<br />&bdquo;Spr&oacute;buj&#281;.&rdquo;<br />&bdquo;Mog&#281; poradzi&#263; sobie krok po kroku.&rdquo;<br />&bdquo;Nie wszystko musi by&#263; idealne.&rdquo;<br /><br />Takie podej&#347;cie nie usuwa trudno&#347;ci, ale mo&#380;e pom&oacute;c przej&#347;&#263; przez nie z wi&#281;kszym spokojem i gotowo&#347;ci&#261; do dzia&#322;ania.<br /></div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/wplyw-wewnetrznej-narracji-na-codzienne-funkcjonowanie_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph"><strong style="color:rgb(61, 80, 51)"><font size="5">Jak radzi&#263; sobie z trudnymi my&#347;lami?</font></strong><br /><br /><strong style="color:rgb(61, 80, 51)">Zauwa&#380; je </strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)"></span>&mdash;&#8203;<span style="color:rgb(61, 80, 51)"></span> <span style="color:rgb(61, 80, 51)">Nie pr&oacute;buj od razu z nimi walczy&#263;. Najpierw nazwij to, co si&#281; pojawia: &bdquo;Mam teraz tak&#261; my&#347;l&rdquo;.&nbsp;</span><br /><br /><strong style="color:rgb(61, 80, 51)">Sprawd&#378;, czy to fakt </strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)">&mdash; Czy masz dowody na to, &#380;e ta my&#347;l jest prawdziwa? A mo&#380;e to przewidywanie, obawa albo najgorszy mo&#380;liwy scenariusz?</span><br /><br /><strong style="color:rgb(61, 80, 51)">Poszukaj bardziej wspieraj&#261;cej perspektywy </strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)">&mdash; Zamiast &bdquo;Nie dam rady&rdquo; spr&oacute;buj: &bdquo;To jest trudne, ale mog&#281; spr&oacute;bowa&#263;&rdquo;.</span><br /><br /><strong style="color:rgb(61, 80, 51)">Nie uto&#380;samiaj si&#281; z ka&#380;d&#261; my&#347;l&#261; </strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)">&mdash; To, &#380;e co&#347; pojawia si&#281; w Twojej g&#322;owie, nie oznacza jeszcze, &#380;e jest prawd&#261; ani &#380;e definiuje Ciebie.</span><br /><br /><strong style="color:rgb(61, 80, 51)">Wr&oacute;&#263; do tego, co dzieje si&#281; teraz </strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)">&mdash; Skupienie uwagi na chwili obecnej mo&#380;e pom&oacute;c przerwa&#263; gonitw&#281; my&#347;li i odzyska&#263; troch&#281; dystansu.</span><br /><br />Nie mamy pe&#322;nej kontroli nad tym, jakie my&#347;li pojawiaj&#261; si&#281; w naszej g&#322;owie. Mo&#380;emy jednak uczy&#263; si&#281; je zauwa&#380;a&#263;, sprawdza&#263; i decydowa&#263;, kt&oacute;rym z nich chcemy po&#347;wi&#281;ca&#263; uwag&#281;. Warto te&#380; czasem zada&#263; sobie proste pytanie: <strong>czy powiedzia&#322;bym to samo komu&#347;, na kim mi zale&#380;y?</strong> Je&#347;li nie, by&#263; mo&#380;e warto przyjrze&#263; si&#281; temu, dlaczego w&#322;a&#347;nie w taki spos&oacute;b m&oacute;wimy do samych siebie.<br /><br />Wewn&#281;trzny dialog nie musi by&#263; idealny ani zawsze pozytywny. Mo&#380;e by&#263; jednak bardziej &#380;yczliwy, realistyczny i wspieraj&#261;cy. Bo spos&oacute;b, w jaki rozmawiamy ze sob&#261; ka&#380;dego dnia, z czasem staje si&#281; cz&#281;&#347;ci&#261; tego,<strong> jak siebie widzimy.</strong></div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/wewnetrzna-mowa-narracja-mysli-pozytywne-podejscie-stabilnosc-emocje_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Style przywiązania w relacjach – czym są i jak wpływają na nasze związki?]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/style-przywiazania-w-relacjach-czym-sa-i-jak-wplywaja-na-nasze-zwiazki]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/style-przywiazania-w-relacjach-czym-sa-i-jak-wplywaja-na-nasze-zwiazki#comments]]></comments><pubDate>Mon, 14 Sep 2026 14:16:42 GMT</pubDate><category><![CDATA[Relacje z innymi]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/style-przywiazania-w-relacjach-czym-sa-i-jak-wplywaja-na-nasze-zwiazki</guid><description><![CDATA[       Dzieci&#324;stwo oraz&nbsp;relacje z rodzicami lub innymi wa&#380;nymi opiekunami mog&#261; istotnie wp&#322;ywa&#263; na spos&oacute;b, w jaki w doros&#322;ym &#380;yciu budujemy blisko&#347;&#263;, zaufanie i poczucie bezpiecze&#324;stwa w relacjach. Jednym ze sposob&oacute;w opisywania tych wzorc&oacute;w s&#261; style przywi&#261;zania.&nbsp;Czym dok&#322;adnie s&#261;? Jak mog&#261; przejawia&#263; si&#281; w doros&#322;ych relacjach i czy mo&#380;na je zmienia&#263;?  Czym jest przy [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/przestrzen-psyche-style-przywiazania-relacje-czym-s-jak-wplywaja-na-zwiazki_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph">Dzieci&#324;stwo oraz&nbsp;<strong>relacje z rodzicami lub innymi wa&#380;nymi opiekunami</strong> mog&#261; istotnie wp&#322;ywa&#263; na spos&oacute;b, w jaki w doros&#322;ym &#380;yciu budujemy blisko&#347;&#263;, zaufanie i poczucie bezpiecze&#324;stwa w relacjach. Jednym ze sposob&oacute;w opisywania tych wzorc&oacute;w s&#261; <strong>style przywi&#261;zania.&nbsp;</strong>Czym dok&#322;adnie s&#261;? Jak mog&#261; przejawia&#263; si&#281; w doros&#322;ych relacjach i czy mo&#380;na je zmienia&#263;?</div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Czym jest przywi&#261;zanie?</font></strong><br /><br />Teori&#281; przywi&#261;zania stworzy&#322; brytyjski psychiatra i psychoanalityk <strong>John Bowlby</strong>, zwracaj&#261;c uwag&#281; na znaczenie wi&#281;zi mi&#281;dzy dzieckiem a jego opiekunem dla poczucia bezpiecze&#324;stwa i rozwoju emocjonalnego. Dziecko potrzebuje nie tylko fizycznej obecno&#347;ci opiekuna, ale r&oacute;wnie&#380; jego dost&#281;pno&#347;ci emocjonalnej, zainteresowania i odpowiedzi na pojawiaj&#261;ce si&#281; potrzeby. Spos&oacute;b, w jaki opiekun reaguje na emocje dziecka, mo&#380;e wp&#322;ywa&#263; na to, czego z czasem zaczyna ono oczekiwa&#263; od innych ludzi i jak radzi sobie z blisko&#347;ci&#261;.<br /><br />Przywi&#261;zanie mo&#380;emy rozumie&#263; jako potrzeb&#281; tworzenia bliskiej wi&#281;zi z drugim cz&#322;owiekiem, zwi&#261;zan&#261; z poczuciem bezpiecze&#324;stwa, zaufaniem i mo&#380;liwo&#347;ci&#261; uzyskania wsparcia. W doros&#322;ym &#380;yciu wykszta&#322;cone wcze&#347;niej wzorce mog&#261; ujawnia&#263; si&#281; mi&#281;dzy innymi w sposobie budowania relacji romantycznych, reagowania na dystans partnera, prze&#380;ywania konflikt&oacute;w czy radzenia sobie z obaw&#261; przed odrzuceniem. Najcz&#281;&#347;ciej wyr&oacute;&#380;nia si&#281; cztery style przywi&#261;zania: <strong>bezpieczny, unikowy, l&#281;kowo-ambiwalentny oraz zdezorganizowany</strong>.</div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="5">Bezpieczny styl przywi&#261;zania</font><br /><br /><font size="6">&#8203;</font></strong>Osoby o bezpiecznym stylu przywi&#261;zania <strong>zazwyczaj stosunkowo swobodnie odnajduj&#261; si&#281; zar&oacute;wno w blisko&#347;ci, jak i w autonomii.</strong> Potrafi&#261; budowa&#263; zaufanie, komunikowa&#263; swoje potrzeby, przyjmowa&#263; wsparcie oraz oferowa&#263; je drugiej osobie. Zwykle &#322;atwiej jest im r&oacute;wnie&#380; stawia&#263; granice, rozmawia&#263; o trudno&#347;ciach i szuka&#263; kompromisu. Bliska relacja jest dla nich wa&#380;na, ale nie musi by&#263; warunkiem poczucia w&#322;asnej warto&#347;ci. Je&#380;eli zwi&#261;zek przestaje by&#263; satysfakcjonuj&#261;cy lub bezpieczny, cz&#281;&#347;ciej potrafi&#261; spojrze&#263; na sytuacj&#281; realistycznie, zamiast za wszelk&#261; cen&#281; podtrzymywa&#263; relacj&#281;.<br /><br />&#8203;Bezpieczny styl przywi&#261;zania mo&#380;e rozwija&#263; si&#281; wtedy, gdy opiekun jest dla dziecka dost&#281;pny, zauwa&#380;a jego emocje i potrzeby oraz reaguje na nie w stosunkowo przewidywalny spos&oacute;b.</div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="5">Unikowy styl przywi&#261;zania</font></strong><br /><br />Osoby o unikowym stylu przywi&#261;zania <strong>mog&#261; mie&#263; trudno&#347;&#263; z dopuszczaniem innych ludzi do swojej emocjonalnej przestrzeni.</strong> Cz&#281;sto wysoko ceni&#261; niezale&#380;no&#347;&#263; i samowystarczalno&#347;&#263;, a blisko&#347;&#263; mo&#380;e wywo&#322;ywa&#263; u nich dyskomfort. W sytuacjach konfliktu lub napi&#281;cia mog&#261; wycofywa&#263; si&#281;, ogranicza&#263; kontakt albo pr&oacute;bowa&#263; radzi&#263; sobie ze wszystkim samodzielnie. Zainteresowanie i potrzeb&#281; kontaktu ze strony partnera mog&#261; niekiedy odbiera&#263; jako nadmierne oczekiwania lub ograniczanie ich niezale&#380;no&#347;ci. Jednocze&#347;nie nie oznacza to, &#380;e osoby te nie potrzebuj&#261; relacji czy blisko&#347;ci &mdash; cz&#281;&#347;ciej maj&#261; trudno&#347;&#263; z bezpiecznym korzystaniem z niej.<br /><br />&#8203;Taki wzorzec mo&#380;e rozwija&#263; si&#281; mi&#281;dzy innymi wtedy, gdy potrzeby emocjonalne dziecka s&#261; cz&#281;sto pomijane, a opiekun jest ma&#322;o dost&#281;pny lub reaguje dystansem na pr&oacute;by poszukiwania blisko&#347;ci. Dziecko mo&#380;e wtedy uczy&#263; si&#281;, &#380;e bezpieczniej jest polega&#263; przede wszystkim na sobie.</div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/przestrzen-psyche-style-przywiazania-w-relacjach-unikowy-styl_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="5">L&#281;kowo-ambiwalentny styl przywi&#261;zania</font></strong><br /><br />L&#281;kowo-ambiwalentny styl przywi&#261;zania wi&#261;&#380;e si&#281; z siln&#261; potrzeb&#261; blisko&#347;ci, kt&oacute;rej mo&#380;e jednocze&#347;nie towarzyszy&#263; intensywny l&#281;k przed odrzuceniem lub utrat&#261; relacji. Osoby funkcjonuj&#261;ce w tym wzorcu mog&#261; bardzo uwa&#380;nie obserwowa&#263; zachowanie partnera i doszukiwa&#263; si&#281; w nim sygna&#322;&oacute;w &#347;wiadcz&#261;cych o oddaleniu czy zmniejszeniu zaanga&#380;owania. Niewielka zmiana tonu wiadomo&#347;ci, brak kontaktu czy potrzeba wi&#281;kszej przestrzeni ze strony drugiej osoby mog&#261; wywo&#322;ywa&#263; silny niepok&oacute;j. Mo&#380;e pojawia&#263; si&#281; r&oacute;wnie&#380; trudno&#347;&#263; w stawianiu granic, sk&#322;onno&#347;&#263; do przedk&#322;adania potrzeb partnera nad w&#322;asne oraz uzale&#380;nianie poczucia bezpiecze&#324;stwa od tego, jak zachowuje si&#281; druga osoba.<br /><br />&#8203;Taki wzorzec mo&#380;e rozwija&#263; si&#281;, gdy zachowanie opiekuna jest niesp&oacute;jne i nieprzewidywalne &mdash; czasem jest on dost&#281;pny i odpowiada na potrzeby dziecka, a innym razem pozostaje emocjonalnie nieobecny. Dziecko nie wie wtedy, kiedy mo&#380;e spodziewa&#263; si&#281; wsparcia, co mo&#380;e wzmacnia&#263; potrzeb&#281; ci&#261;g&#322;ego upewniania si&#281;, &#380;e relacja nadal jest bezpieczna.</div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="5">Zdezorganizowany styl przywi&#261;zania</font></strong><br /><br />Zdezorganizowany styl przywi&#261;zania mo&#380;e &#322;&#261;czy&#263; cechy charakterystyczne zar&oacute;wno dla stylu l&#281;kowego, jak i unikowego. Osoba mo&#380;e bardzo potrzebowa&#263; blisko&#347;ci, a jednocze&#347;nie silnie si&#281; jej obawia&#263;. Z jednej strony pragnie wi&#281;zi i poczucia bezpiecze&#324;stwa, z drugiej mo&#380;e reagowa&#263; wycofaniem, nieufno&#347;ci&#261; lub trudnymi do przewidzenia zachowaniami, kiedy relacja staje si&#281; bardziej emocjonalnie intensywna. Mo&#380;e pojawia&#263; si&#281; trudno&#347;&#263; w regulowaniu emocji, silny l&#281;k przed odrzuceniem oraz problem z budowaniem stabilnego poczucia bezpiecze&#324;stwa w relacji.<br /><br />&#8203;Ten wzorzec bywa wi&#261;zany z do&#347;wiadczeniami, w kt&oacute;rych osoba maj&#261;ca by&#263; dla dziecka &#378;r&oacute;d&#322;em bezpiecze&#324;stwa jednocze&#347;nie budzi&#322;a l&#281;k lub zachowywa&#322;a si&#281; w spos&oacute;b bardzo nieprzewidywalny. Mo&#380;e dotyczy&#263; mi&#281;dzy innymi &#347;rodowiska, w kt&oacute;rym pojawia&#322;y si&#281; przemoc, silny chaos emocjonalny lub powa&#380;ny brak poczucia bezpiecze&#324;stwa.</div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">&#8203;Czy style przywi&#261;zania mo&#380;na zmieni&#263;?</font></strong><br /><br />Style przywi&#261;zania nie musz&#261; by&#263; niezmienne przez ca&#322;e &#380;ycie. Wp&#322;ywaj&#261; na spos&oacute;b funkcjonowania w relacjach, ale nie determinuj&#261; go ca&#322;kowicie. Kolejne do&#347;wiadczenia, bezpieczne i stabilne zwi&#261;zki, wi&#281;ksza &#347;wiadomo&#347;&#263; w&#322;asnych reakcji oraz psychoterapia mog&#261; sprzyja&#263; stopniowej zmianie utrwalonych wzorc&oacute;w. Wa&#380;nym krokiem mo&#380;e by&#263; zauwa&#380;enie, jak reagujemy na blisko&#347;&#263;, konflikt, dystans czy obaw&#281; przed odrzuceniem. Warto przyjrze&#263; si&#281; r&oacute;wnie&#380; temu, czy potrafimy komunikowa&#263; w&#322;asne potrzeby, stawia&#263; granice i korzysta&#263; ze wsparcia drugiej osoby.<br /><br />&#8203;Rozpoznanie w&#322;asnego stylu przywi&#261;zania nie powinno s&#322;u&#380;y&#263; przypisywaniu sobie kolejnej etykiety. Mo&#380;e natomiast pom&oacute;c lepiej zrozumie&#263;, dlaczego w okre&#347;lonych sytuacjach reagujemy w&#322;a&#347;nie w taki spos&oacute;b.</div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/czy-style-przywiazania-mozna-zmienic-przestrzen-psyche-relacje_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Style przywi&#261;zania &ndash; dlaczego warto je zna&#263;?</font></strong><br /><br />&#346;wiadomo&#347;&#263; w&#322;asnych wzorc&oacute;w przywi&#261;zania mo&#380;e by&#263; wa&#380;nym elementem lepszego rozumienia siebie i swoich relacji. Pozwala zauwa&#380;y&#263; zachowania, kt&oacute;re przesta&#322;y nam s&#322;u&#380;y&#263;, i przyjrze&#263; si&#281; temu, sk&#261;d mog&#261; wynika&#263;. Daje r&oacute;wnie&#380; mo&#380;liwo&#347;&#263; pracy nad budowaniem wi&#281;kszego poczucia bezpiecze&#324;stwa, zdrowszym stawianiem granic i bardziej otwart&#261; komunikacj&#261;.<br /><br />Nie chodzi przy tym o obwinianie rodzic&oacute;w czy opiekun&oacute;w ani o sprowadzanie wszystkich trudno&#347;ci w doros&#322;ych relacjach do dzieci&#324;stwa. Nasze do&#347;wiadczenia wp&#322;ywaj&#261; na nas, ale nie musz&#261; przes&#261;dza&#263; o tym, jak b&#281;d&#261; wygl&#261;da&#322;y nasze przysz&#322;e zwi&#261;zki.<br /><br />&#8203;Praca nad w&#322;asnymi wzorcami mo&#380;e pom&oacute;c budowa&#263; relacje oparte na wi&#281;kszym zaufaniu, bezpiecze&#324;stwie, wzajemno&#347;ci i szacunku.</div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Limerencja: czym jest i jak wpływa na nasze życie emocjonalne?]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/limerencja-czym-jest-i-jak-wplywa-na-nasze-zycie-emocjonalne]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/limerencja-czym-jest-i-jak-wplywa-na-nasze-zycie-emocjonalne#comments]]></comments><pubDate>Tue, 28 Jul 2026 13:06:53 GMT</pubDate><category><![CDATA[Relacje z innymi]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/limerencja-czym-jest-i-jak-wplywa-na-nasze-zycie-emocjonalne</guid><description><![CDATA[       Limerencja to zjawisko o nieco poetycko brzmi&#261;cej nazwie. Termin ten wprowadzi&#322;a w latach 70. XX wieku psycholo&#380;ka Dorothy Tennov, opisuj&#261;c go w ksi&#261;&#380;ce &bdquo;Love and Limerence: The Experience of Being in Love&rdquo;.&nbsp;Cho&#263; samo poj&#281;cie nie jest powszechnie znane, odnosi si&#281; do do&#347;wiadczenia, kt&oacute;re mo&#380;e pojawi&#263; si&#281; szczeg&oacute;lnie na pocz&#261;tku zakochania. To stan intensywnej fascynacji drug&#261; osob&#26 [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/przestrzen-psyche-limerencja-czym-jest-jak-wplywa-na-zycie-emocjonalne_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(61, 80, 51)">Limerencja to zjawisko o nieco poetycko brzmi&#261;cej nazwie. Termin ten wprowadzi&#322;a w latach 70. XX wieku psycholo&#380;ka </span><strong style="color:rgb(61, 80, 51)">Dorothy Tennov,</strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)"> opisuj&#261;c go w ksi&#261;&#380;ce </span><strong style="color:rgb(61, 80, 51)"><em>&bdquo;Love and Limerence: The Experience of Being in Love&rdquo;</em>.&nbsp;</strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)">Cho&#263; samo poj&#281;cie nie jest powszechnie znane, odnosi si&#281; do do&#347;wiadczenia, kt&oacute;re mo&#380;e pojawi&#263; si&#281; szczeg&oacute;lnie na pocz&#261;tku zakochania. </span><strong style="color:rgb(61, 80, 51)">To stan intensywnej fascynacji drug&#261; osob&#261;, po&#322;&#261;czony z silnym pragnieniem odwzajemnienia uczu&#263;.</strong><span style="color:rgb(61, 80, 51)"> Czym dok&#322;adnie jest limerencja i jak mo&#380;e wp&#322;ywa&#263; na nasze emocje, relacje oraz codzienne funkcjonowanie?</span></div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Czym jest limerencja?</font></strong><br /><br />Limerencja to <strong>stan silnego zaabsorbowania drug&#261; osob&#261;.</strong> Osoba, kt&oacute;ra jej do&#347;wiadcza, mo&#380;e cz&#281;sto my&#347;le&#263; o obiekcie swojego zauroczenia, analizowa&#263; jego s&#322;owa i zachowania oraz przywi&#261;zywa&#263; du&#380;e znaczenie nawet do drobnych sygna&#322;&oacute;w zainteresowania. Charakterystyczna jest tak&#380;e idealizacja. Druga osoba zaczyna by&#263; postrzegana przez pryzmat wyobra&#380;e&#324;, nadziei i oczekiwa&#324;, a jej wady mog&#261; by&#263; pomijane lub bagatelizowane. Pojawiaj&#261; si&#281; marzenia o wsp&oacute;lnej przysz&#322;o&#347;ci, kt&oacute;re nie zawsze maj&#261; oparcie w rzeczywistym charakterze relacji.<br /><br />Limerencja bywa potocznie por&oacute;wnywana do zale&#380;no&#347;ci emocjonalnej. Najmniejsze oznaki wzajemno&#347;ci <strong>mog&#261;</strong><strong> wywo&#322;ywa&#263; eufori&#281;,</strong> natomiast brak kontaktu, niejasna odpowied&#378; lub odrzucenie &mdash; <strong>silny smutek, napi&#281;cie i niepok&oacute;j.</strong></div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Jakie s&#261; objawy limerencji?<br /></font></strong><br />Limerencja mo&#380;e przejawia&#263; si&#281; na r&oacute;&#380;ne sposoby. Do najcz&#281;stszych objaw&oacute;w nale&#380;&#261;:<br /><br /><strong><font size="4">Obsesyjne my&#347;li</font></strong><br />Ci&#261;g&#322;e rozmy&#347;lanie o drugiej osobie, odtwarzanie wsp&oacute;lnych rozm&oacute;w i analizowanie ka&#380;dej interakcji. My&#347;li mog&#261; powraca&#263; nawet wtedy, gdy chcemy skupi&#263; si&#281; na innych sprawach.<br /><br /><strong><font size="4">Idealizacja</font></strong><br />Przypisywanie drugiej osobie niemal idealnych cech, przy jednoczesnym pomijaniu jej wad, ogranicze&#324; lub zachowa&#324;, kt&oacute;re nie pasuj&#261; do stworzonego wyobra&#380;enia.<br /><br /><strong><font size="4">Silne pragnienie wzajemno&#347;ci</font></strong><br />Du&#380;a potrzeba uzyskania potwierdzenia, &#380;e uczucia s&#261; odwzajemnione. Samopoczucie mo&#380;e zale&#380;e&#263; od tego, czy druga osoba oka&#380;e zainteresowanie, odpowie na wiadomo&#347;&#263; lub wykona &#380;yczliwy gest.<br /><br /><strong><font size="4">Hu&#347;tawka emocjonalna</font></strong><br />Pozytywne sygna&#322;y mog&#261; przynosi&#263; eufori&#281;, ulg&#281; i poczucie szcz&#281;&#347;cia. Ich brak mo&#380;e natomiast prowadzi&#263; do przygn&#281;bienia, niepokoju, rozczarowania, a czasem nawet rozpaczy.<br /><br /><strong><font size="4">Problemy z koncentracj&#261;</font></strong><br />Intensywne my&#347;lenie o obiekcie zauroczenia mo&#380;e utrudnia&#263; skupienie si&#281; na pracy, nauce, rodzinie czy innych relacjach. Zdarza si&#281;, &#380;e pozosta&#322;e obszary &#380;ycia stopniowo schodz&#261; na dalszy plan.</div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/jakie-sa-objawy-limerencji-koncentracja-mysli-potrzeba-pragnienie_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Czy limerencja jest mi&#322;o&#347;ci&#261;?</font></strong><br /><br />Limerencja mo&#380;e przypomina&#263; mi&#322;o&#347;&#263;, jednak nie jest z ni&#261; to&#380;sama.<br /><br />Dojrza&#322;a mi&#322;o&#347;&#263; <strong>rozwija si&#281; w czasie.</strong> Opiera si&#281; na poznawaniu drugiej osoby, wzajemnym szacunku, akceptacji, zaufaniu i gotowo&#347;ci do mierzenia si&#281; r&oacute;wnie&#380; z mniej idealnymi aspektami relacji. Limerencja koncentruje si&#281; natomiast przede wszystkim na <strong>pragnieniu wzajemno&#347;ci, intensywno&#347;ci prze&#380;y&#263; oraz wyobra&#380;eniu o drugiej osobie. </strong>Cz&#281;sto wi&#281;cej miejsca zajmuje w niej fantazja i nadzieja ni&#380; rzeczywiste poznanie partnera lub partnerki.<br />&#8203;<br />W niekt&oacute;rych przypadkach limerencja mo&#380;e by&#263; pierwszym etapem rozwijaj&#261;cej si&#281; relacji. Z czasem intensywne zauroczenie mo&#380;e os&#322;abn&#261;&#263; i przekszta&#322;ci&#263; si&#281; w bardziej stabiln&#261; wi&#281;&#378;. Nie dzieje si&#281; tak jednak zawsze.</div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Jak limerencja wp&#322;ywa na codzienne &#380;ycie?</font></strong><br /><br />Limerencja mo&#380;e by&#263; do&#347;wiadczeniem <strong>zar&oacute;wno ekscytuj&#261;cym, jak i trudnym. </strong>Z jednej strony intensywne emocje mog&#261; pobudza&#263; kreatywno&#347;&#263;, motywowa&#263; do dzia&#322;ania i sprawia&#263;, &#380;e codzienno&#347;&#263; wydaje si&#281; bardziej barwna. Z drugiej strony d&#322;ugotrwa&#322;e skupienie na jednej osobie mo&#380;e sta&#263; si&#281; &#378;r&oacute;d&#322;em napi&#281;cia i wyczerpania.<br /><br />Uzale&#380;nianie w&#322;asnego samopoczucia od reakcji drugiej osoby mo&#380;e prowadzi&#263; do <strong>obni&#380;enia samooceny i poczucia w&#322;asnej warto&#347;ci. </strong>Szczeg&oacute;lnie trudne bywaj&#261; sytuacje odrzucenia, braku kontaktu lub niepewno&#347;ci co do charakteru relacji. Nadmierna idealizacja utrudnia r&oacute;wnie&#380; rozpoznawanie rzeczywistych intencji i cech drugiej osoby. Mo&#380;emy bardziej reagowa&#263; na w&#322;asne wyobra&#380;enie ni&#380; na to, jaka relacja jest naprawd&#281;.</div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/jak-limerencja-wplywa-na-nasze-zycie-i-jak-sobie-z-nia-radzic_orig.png" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Jak radzi&#263; sobie z limerencj&#261;?</font></strong><br /><br />Pierwszym krokiem mo&#380;e by&#263; <strong>zauwa&#380;enie i nazwanie tego stanu.</strong> &#346;wiadomo&#347;&#263;, &#380;e intensywne emocje nie zawsze oznaczaj&#261; g&#322;&#281;bok&#261; i wzajemn&#261; mi&#322;o&#347;&#263;, pomaga spojrze&#263; na sytuacj&#281; z wi&#281;kszym dystansem.<br /><br /><strong>Pomocne mo&#380;e by&#263; r&oacute;wnie&#380;:</strong><br /><span style="color:rgb(191, 191, 191)">&ndash;&nbsp;</span>ograniczenie kontaktu z obiektem zauroczenia, szczeg&oacute;lnie gdy ka&#380;da interakcja nasila napi&#281;cie i obsesyjne my&#347;li,<br /><span style="color:rgb(191, 191, 191)">&ndash;&nbsp;</span>zrezygnowanie z ci&#261;g&#322;ego sprawdzania wiadomo&#347;ci i medi&oacute;w spo&#322;eczno&#347;ciowych,<br /><span style="color:rgb(191, 191, 191)">&ndash;&nbsp;</span>powr&oacute;t do w&#322;asnych potrzeb, pasji, obowi&#261;zk&oacute;w i wa&#380;nych relacji,<br /><span style="color:rgb(191, 191, 191)">&ndash;&nbsp;</span>rozmowa z zaufan&#261; osob&#261;,<br /><span style="color:rgb(191, 191, 191)">&ndash;&nbsp;</span>obserwowanie, w jakich sytuacjach pojawia si&#281; potrzeba idealizowania lub silnego zabiegania o wzajemno&#347;&#263;.<br /><br />Warto tak&#380;e zastanowi&#263; si&#281;, <strong>czego oczekujemy od tej relacji</strong> i czy nasze wyobra&#380;enia maj&#261; oparcie w faktach. Pomocne mog&#261; by&#263; pytania: Co naprawd&#281; wiem o tej osobie? Czy relacja jest wzajemna? Czy czuj&#281; si&#281; w niej bezpiecznie? Czy nadal dbam o siebie i inne wa&#380;ne obszary &#380;ycia?<br /><br />Je&#347;li limerencja powoduje silne cierpienie, utrudnia codzienne funkcjonowanie lub prowadzi do zaniedbywania siebie, warto rozwa&#380;y&#263; rozmow&#281; z psychologiem lub psychoterapeut&#261;. Wsp&oacute;lne przyjrzenie si&#281; emocjom i schematom relacyjnym mo&#380;e pom&oacute;c lepiej zrozumie&#263; &#378;r&oacute;d&#322;o tak intensywnego przywi&#261;zania.</div>  <div class="paragraph" style="text-align:left;"><strong><font size="6">Limerencja &mdash; podsumowanie</font></strong><br /><br />Limerencja jest <strong>intensywnym, cho&#263; zazwyczaj przemijaj&#261;cym stanem emocjonalnym.</strong> Mo&#380;e by&#263; ekscytuj&#261;ca i inspiruj&#261;ca, ale r&oacute;wnie&#380; wyczerpuj&#261;ca oraz przyt&#322;aczaj&#261;ca. Nie jest tym samym co dojrza&#322;a mi&#322;o&#347;&#263;, cho&#263; czasem mo&#380;e stanowi&#263; pocz&#261;tkowy etap rozwijaj&#261;cej si&#281; relacji. Kluczowe znaczenie ma <strong>&#347;wiadomo&#347;&#263; w&#322;asnych emocji i zachowanie r&oacute;wnowagi,</strong> aby fascynacja drug&#261; osob&#261; nie prowadzi&#322;a do zaniedbywania siebie, codziennych obowi&#261;zk&oacute;w i innych wa&#380;nych relacji.</div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Co wpływa na moje emocje?]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/dlaczego-reaguje-tak-mocno]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/dlaczego-reaguje-tak-mocno#comments]]></comments><pubDate>Mon, 27 Apr 2026 09:42:24 GMT</pubDate><category><![CDATA[Psychoterapia]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/dlaczego-reaguje-tak-mocno</guid><description><![CDATA[Kajzerka CBT &mdash; prosty spos&oacute;b na zrozumienie emocji, my&#347;li i reakcji cia&#322;a  Czasem jedna zwyk&#322;a sytuacja potrafi uruchomi&#263; w nas ca&#322;&#261; lawin&#281;. Kto&#347; nie odpisuje. Partner ma inny ton g&#322;osu. Szef wysy&#322;a kr&oacute;tk&#261; wiadomo&#347;&#263;. Kto&#347; spojrzy dziwnie, milczy, odsuwa si&#281; albo m&oacute;wi co&#347;, co trafia dok&#322;adnie w czu&#322;y punkt.I nagle pojawia si&#281; napi&#281;cie, l&#281;k, smutek, z&#322;o&#347;&#26 [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div class="paragraph"><strong><font color="#626262" size="5">Kajzerka CBT &mdash; prosty spos&oacute;b na zrozumienie emocji, my&#347;li i reakcji cia&#322;a</font></strong></div>  <div class="paragraph">Czasem jedna zwyk&#322;a sytuacja potrafi uruchomi&#263; w nas ca&#322;&#261; lawin&#281;. Kto&#347; nie odpisuje. Partner ma inny ton g&#322;osu. Szef wysy&#322;a kr&oacute;tk&#261; wiadomo&#347;&#263;. Kto&#347; spojrzy dziwnie, milczy, odsuwa si&#281; albo m&oacute;wi co&#347;, co trafia dok&#322;adnie w czu&#322;y punkt.<br />I nagle pojawia si&#281; napi&#281;cie, l&#281;k, smutek, z&#322;o&#347;&#263; albo wstyd. Cia&#322;o reaguje szybciej, ni&#380; zd&#261;&#380;ymy to zrozumie&#263;: &#347;cisk w brzuchu, ci&#281;&#380;ar w klatce, gonitwa my&#347;li, napi&#281;cie w szcz&#281;ce, potrzeba wycofania si&#281;, sprawdzania, t&#322;umaczenia albo natychmiastowego dzia&#322;ania.<br /><br />W takich chwilach cz&#281;sto m&oacute;wimy:<br /><strong>&bdquo;Ta sytuacja mnie zdenerwowa&#322;a.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;On sprawi&#322;, &#380;e tak si&#281; poczu&#322;am.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Przez ni&#261; mam taki stan.&rdquo;</strong><br /><br />W CBT patrzymy na to dok&#322;adniej. Sama sytuacja ma znaczenie, ale zwykle to <strong>nie ona bezpo&#347;rednio wywo&#322;uje emocj&#281;</strong>. Kluczowe jest to, <strong>jak j&#261; odczytujemy</strong>.<br />&#8203;<br />Mi&#281;dzy sytuacj&#261; a emocj&#261; pojawia si&#281; interpretacja.<br />Nie tylko:<br /><strong>&bdquo;Nie odpisa&#322; &mdash; czuj&#281; l&#281;k.&rdquo;</strong><br />Raczej:<br /><strong>&bdquo;Nie odpisa&#322; &mdash; m&oacute;j umys&#322; odczyta&#322; to jako odrzucenie, strat&#281; kontaktu albo zagro&#380;enie &mdash; czuj&#281; l&#281;k.&rdquo;</strong><br />I w&#322;a&#347;nie tu zaczyna si&#281; praca.</div>  <h2 class="wsite-content-title" style="text-align:center;">Czym jest "kajzerka" CBT?</h2>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/kajzerka_orig.jpg" alt="Obraz" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph">&bdquo;Kajzerka&rdquo; to prosty model, kt&oacute;ry pomaga roz&#322;o&#380;y&#263; trudn&#261; reakcj&#281; na kilka cz&#281;&#347;ci:<br /><strong>sytuacj&#281;, my&#347;li, emocje, cia&#322;o i zachowanie.<br /></strong><br />Dzi&#281;ki temu zamiast jednej wielkiej kuli napi&#281;cia zaczynamy widzie&#263; konkretny mechanizm:<br /><strong>Co si&#281; wydarzy&#322;o?</strong><br /><strong>Jak to zinterpretowa&#322;am/zinterpretowa&#322;em?</strong><br /><strong>Co poczu&#322;am/poczu&#322;em?</strong><br /><strong>Jak zareagowa&#322;o cia&#322;o?</strong><br /><strong>Co zrobi&#322;am/zrobi&#322;em pod wp&#322;ywem tego stanu?<br /></strong><br />To bardzo praktyczna mapa. Pokazuje, gdzie uruchamia si&#281; spirala i z kt&oacute;rego miejsca mo&#380;na j&#261; zatrzyma&#263;.<br />&#8203;<br /><strong>Przyk&#322;ad:</strong><br />Sytuacja:<br /><strong>Napisa&#322;am wiadomo&#347;&#263; i od trzech godzin nie dosta&#322;am odpowiedzi.</strong><br />To fakt.<br />My&#347;li mog&#261; by&#263; r&oacute;&#380;ne:<br /><strong>&bdquo;On mnie ignoruje.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Zrobi&#322;am co&#347; nie tak.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Ju&#380; mu nie zale&#380;y.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Zaraz mnie zostawi.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Znowu&hellip;&rdquo;</strong><br />To ostatnie s&#322;owo jest wa&#380;ne. Czasem my&#347;l nie brzmi jak pe&#322;ne zdanie. Czasem pojawia si&#281; tylko kr&oacute;tkie: <strong>&bdquo;znowu&rdquo;</strong>, a pod spodem odzywa si&#281; g&#322;&#281;bsze przekonanie:<br /><strong>&bdquo;Znowu jestem niewa&#380;na.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Znowu musz&#281; zabiega&#263; o uwag&#281;.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Znowu kto&#347; si&#281; ode mnie oddala.&rdquo;</strong><br /><strong>&bdquo;Znowu zostaj&#281; sama.&rdquo;</strong><br />Wtedy emocja nie wynika tylko z aktualnej sytuacji. Aktualna sytuacja dotyka starego schematu.<br /><br /></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Zniekształcenia poznawcze: Jak nasz umysł gra nam na nosie i jak sobie z tym radzić?]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/znieksztalcenia]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/znieksztalcenia#comments]]></comments><pubDate>Tue, 08 Oct 2024 10:01:06 GMT</pubDate><category><![CDATA[Umys&#322;]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/znieksztalcenia</guid><description><![CDATA[Zniekszta&#322;cenia poznawcze to automatyczne, cz&#281;sto nie&#347;wiadome schematy my&#347;lenia, kt&oacute;re mog&#261; prowadzi&#263; do zafa&#322;szowanego postrzegania rzeczywisto&#347;ci. Cho&#263; wszyscy ich do&#347;wiadczamy, mog&#261; one powodowa&#263; wi&#281;kszy stres, l&#281;k, czy frustracj&#281;, je&#347;li pozostaj&#261; niekontrolowane. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) pomaga w ich rozpoznaniu, zrozumieniu i modyfikowaniu. Poni&#380;ej znajdziesz szczeg&oacute;&#322;owy  [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div class="paragraph">Zniekszta&#322;cenia poznawcze to automatyczne, cz&#281;sto nie&#347;wiadome schematy my&#347;lenia, kt&oacute;re mog&#261; prowadzi&#263; do zafa&#322;szowanego postrzegania rzeczywisto&#347;ci. Cho&#263; wszyscy ich do&#347;wiadczamy, mog&#261; one powodowa&#263; wi&#281;kszy stres, l&#281;k, czy frustracj&#281;, je&#347;li pozostaj&#261; niekontrolowane. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) pomaga w ich rozpoznaniu, zrozumieniu i modyfikowaniu. Poni&#380;ej znajdziesz szczeg&oacute;&#322;owy opis 12 najcz&#281;&#347;ciej spotykanych zniekszta&#322;ce&#324; poznawczych oraz przyk&#322;adowe sposoby pracy z nimi.</div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/zniekszta-cenia-2_orig.jpg" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">1. <strong style="">Katastrofizacja</strong><strong style="">:</strong></font><br />Katastrofizacja to tendencja do wyolbrzymiania negatywnych wydarze&#324; w przysz&#322;o&#347;ci i przewidywanie najgorszych mo&#380;liwych scenariuszy, nawet je&#347;li prawdopodobie&#324;stwo ich wyst&#261;pienia jest bardzo niskie. Osoba, kt&oacute;ra do&#347;wiadcza katastrofizacji, wierzy, &#380;e je&#347;li co&#347; p&oacute;jdzie &#378;le, to b&#281;dzie to ca&#322;kowita katastrofa i nie b&#281;dzie w stanie sobie z tym poradzi&#263;.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Je&#347;li oblej&#281; ten egzamin, moja kariera jest sko&#324;czona."</li><li>"Je&#347;li sp&oacute;&#378;ni&#281; si&#281; na spotkanie, na pewno zostan&#281; zwolniony."</li><li>"Je&#347;li ta rozmowa kwalifikacyjna p&oacute;jdzie &#378;le, nigdy nie znajd&#281; pracy."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Skalowanie zagro&#380;e&#324;:</strong> Oce&#324; realistycznie prawdopodobie&#324;stwo, &#380;e najgorszy scenariusz si&#281; wydarzy. Na skali od 1 do 10, jak wielkie jest zagro&#380;enie? Czy naprawd&#281; sytuacja by&#322;aby tak katastrofalna, jak my&#347;lisz?</li><li><strong>&#262;wiczenie alternatywnych scenariuszy:</strong> Wyobra&#378; sobie r&oacute;&#380;ne mo&#380;liwe zako&#324;czenia sytuacji &ndash; zar&oacute;wno pozytywne, neutralne, jak i negatywne. Cz&#281;sto odkryjesz, &#380;e istnieje wiele realistycznych mo&#380;liwo&#347;ci, kt&oacute;re s&#261; mniej katastrofalne.</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">2. <strong style="">My&#347;lenie czarno-bia&#322;e (dychotomiczne)</strong><strong style="">:</strong></font><br />My&#347;lenie czarno-bia&#322;e, znane r&oacute;wnie&#380; jako my&#347;lenie dychotomiczne, to tendencja do postrzegania rzeczywisto&#347;ci w skrajnych kategoriach. Brakuje miejsca na po&#347;rednie, umiarkowane oceny, a rzeczy s&#261; widziane jako "albo-albo" &ndash; albo ca&#322;kowity sukces, albo ca&#322;kowita pora&#380;ka. Ten rodzaj my&#347;lenia mo&#380;e prowadzi&#263; do niepotrzebnego stresu, poniewa&#380; &#380;ycie rzadko jest tak proste.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Albo jestem doskona&#322;y w tej pracy, albo jestem do niczego."</li><li>"Je&#347;li nie uda mi si&#281; za pierwszym razem, to znaczy, &#380;e nigdy tego nie osi&#261;gn&#281;."</li><li>"Albo jeste&#347;my w idealnym zwi&#261;zku, albo wszystko jest bez sensu."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>My&#347;lenie w odcieniach szaro&#347;ci:</strong> Zamiast postrzega&#263; &#347;wiat w ekstremach, spr&oacute;buj oceni&#263; sytuacje na skali. Na przyk&#322;ad: "Mo&#380;e nie by&#322;em doskona&#322;y w tej prezentacji, ale te&#380; nie by&#322;a to totalna pora&#380;ka."</li><li><strong>&#346;wiadome poszukiwanie kompromis&oacute;w:</strong> Zadaj sobie pytanie: "Jakie s&#261; inne mo&#380;liwe interpretacje tej sytuacji, kt&oacute;re nie s&#261; tak skrajne?"</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">3. <strong style="">Nadmierne uog&oacute;lnianie</strong><strong style="">:</strong></font><br />Nadmierne uog&oacute;lnianie to zniekszta&#322;cenie, w kt&oacute;rym na podstawie jednego negatywnego do&#347;wiadczenia osoba wyci&#261;ga globalny, pesymistyczny wniosek. Uwa&#380;aj&#261;, &#380;e pojedyncze zdarzenie jest dowodem na og&oacute;ln&#261; regu&#322;&#281;, kt&oacute;ra ma zastosowanie do ca&#322;ego ich &#380;ycia.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Nie uda&#322;o mi si&#281; na jednym egzaminie, wi&#281;c nigdy nie osi&#261;gn&#281; sukcesu akademickiego."</li><li>"Zosta&#322;em odrzucony raz, wi&#281;c nigdy nie znajd&#281; mi&#322;o&#347;ci."</li><li>"Pope&#322;ni&#322;em b&#322;&#261;d w pracy, wi&#281;c zawsze b&#281;d&#281; pora&#380;k&#261;."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Szukanie dowod&oacute;w przeciwnych:</strong> Poszukaj przyk&#322;ad&oacute;w z przesz&#322;o&#347;ci, kt&oacute;re zaprzeczaj&#261; twojemu og&oacute;lnemu przekonaniu. Na przyk&#322;ad: "Czy zawsze pope&#322;nia&#322;em b&#322;&#281;dy? A mo&#380;e jednak cz&#281;sto mi si&#281; co&#347; udaje?"</li><li><strong>Kwestia proporcji:</strong> Czy jedno niepowodzenie rzeczywi&#347;cie definiuje ca&#322;y tw&oacute;j potencja&#322; lub przysz&#322;o&#347;&#263;?</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">4. <strong>Pomniejszanie pozytyw&oacute;w:</strong></font><br />Pomniejszanie pozytyw&oacute;w to tendencja do ignorowania lub umniejszania znaczenia swoich sukces&oacute;w i osi&#261;gni&#281;&#263;. Osoby z tym zniekszta&#322;ceniem maj&#261; trudno&#347;&#263; z przyznaniem sobie zas&#322;ug, cz&#281;sto przypisuj&#261;c swoje sukcesy przypadkowi lub czynnikom zewn&#281;trznym.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Zda&#322;em egzamin, ale to by&#322;o szcz&#281;&#347;cie."</li><li>"Dosta&#322;em awans, ale pewnie tylko dlatego, &#380;e nie by&#322;o lepszych kandydat&oacute;w."</li><li>"Zrobi&#322;em co&#347; dobrze, ale to nic specjalnego &ndash; ka&#380;dy m&oacute;g&#322;by to zrobi&#263;."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>&#346;wiadome docenianie siebie:</strong> Naucz si&#281; rozpoznawa&#263; i docenia&#263; swoje osi&#261;gni&#281;cia. Prowad&#378; dziennik sukces&oacute;w, w kt&oacute;rym zapisujesz, co uda&#322;o ci si&#281; osi&#261;gn&#261;&#263; ka&#380;dego dnia.</li><li><strong>Zast&#261;pienie negatywnych interpretacji:</strong> Zamiast m&oacute;wi&#263; "To by&#322;o szcz&#281;&#347;cie", powiedz "Tak, mia&#322;em dobry dzie&#324;, ale to te&#380; dzi&#281;ki moim umiej&#281;tno&#347;ciom."</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">5. <strong style="">Czytanie w my&#347;lach</strong><strong style="">:</strong></font><br />Czytanie w my&#347;lach polega na za&#322;o&#380;eniu, &#380;e wiemy, co my&#347;l&#261; inni, bez jakichkolwiek dowod&oacute;w. Osoba zak&#322;ada, &#380;e inni ludzie maj&#261; negatywne opinie na jej temat, cho&#263; w rzeczywisto&#347;ci mo&#380;e nie by&#263; to prawd&#261;.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Oni pewnie my&#347;l&#261;, &#380;e jestem nudna."</li><li>"M&oacute;j szef my&#347;li, &#380;e nie nadaj&#281; si&#281; do tej pracy."</li><li>"On uwa&#380;a, &#380;e zrobi&#322;am z siebie idiotk&#281;."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Dowody na my&#347;li innych:</strong> Zadaj sobie pytanie: "Sk&#261;d wiem, co ta osoba naprawd&#281; my&#347;li?" Prawda jest taka, &#380;e nie mamy dost&#281;pu do my&#347;li innych os&oacute;b.</li><li><strong>Otwarta komunikacja:</strong> Zamiast zak&#322;ada&#263;, zapytaj. Upewnij si&#281;, co kto&#347; naprawd&#281; my&#347;li, zanim wyci&#261;gniesz wnioski.</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">6. <strong style="">Personalizacja</strong><strong style="">:</strong></font><br />Personalizacja to przypisywanie sobie winy za wydarzenia, kt&oacute;re s&#261; poza nasz&#261; kontrol&#261;. Osoba my&#347;li, &#380;e wszystko, co negatywne, jest jej win&#261;, nawet je&#347;li inni ludzie lub czynniki zewn&#281;trzne r&oacute;wnie&#380; mia&#322;y na to wp&#322;yw.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"To moja wina, &#380;e nasz zesp&oacute;&#322; nie wygra&#322;."</li><li>"Moje dziecko &#378;le si&#281; zachowuje, wi&#281;c jestem z&#322;ym rodzicem."</li><li>"Gdyby nie moja niezdarno&#347;&#263;, ta impreza by&#322;aby udana."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Analiza odpowiedzialno&#347;ci:</strong> Zastan&oacute;w si&#281;, ile faktycznie mog&#322;e&#347; kontrolowa&#263; w tej sytuacji. Czy to by&#322;a wy&#322;&#261;cznie twoja odpowiedzialno&#347;&#263;, czy mo&#380;e na wynik mia&#322;y wp&#322;yw r&oacute;wnie&#380; inne osoby?</li><li><strong>Podzia&#322; odpowiedzialno&#347;ci:</strong> Wyobra&#378; sobie, &#380;e odpowiedzialno&#347;&#263; za dane wydarzenie to kawa&#322;ek tortu. Jak du&#380;&#261; cz&#281;&#347;&#263; tego tortu faktycznie mo&#380;esz przypisa&#263; sobie, a jak&#261; innym czynnikom?</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">7. <strong style="">Etykietowanie:</strong></font><br />Etykietowanie to nadawanie sobie lub innym negatywnych, globalnych etykiet na podstawie pojedynczych wydarze&#324;. To my&#347;lenie w kategoriach "jestem" lub "oni s&#261;", zamiast rozpoznawania, &#380;e ka&#380;dy pope&#322;nia b&#322;&#281;dy i nikt nie jest "z&#322;y" z definicji.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Jestem nieudacznikiem, bo obla&#322;em jeden egzamin."</li><li>"Ona jest g&#322;upia, bo zrobi&#322;a jeden b&#322;&#261;d."</li><li>"On to le&#324;, bo nie zrobi&#322; jednej rzeczy na czas."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Zast&#261;pienie etykietowaniem opisem sytuacji:</strong> Zamiast m&oacute;wi&#263; "Jestem nieudacznikiem", powiedz "Zrobi&#322;em co&#347; &#378;le, ale to nie oznacza, &#380;e jestem kompletnym nieudacznikiem."</li><li><strong>&#346;wiadome rozr&oacute;&#380;nianie czyn&oacute;w od os&oacute;b:</strong> Pami&#281;taj, &#380;e jedna akcja nie definiuje ca&#322;ej osoby &ndash; w tym ciebie.</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">8. <strong style="">Emocjonalne rozumowanie</strong><strong style="">:</strong></font><br />Emocjonalne rozumowanie to przyjmowanie, &#380;e je&#347;li co&#347; czujemy, to musi to by&#263; prawdziwe. Osoba wierzy, &#380;e jej emocje odzwierciedlaj&#261; rzeczywisto&#347;&#263;, niezale&#380;nie od obiektywnych fakt&oacute;w.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Czuj&#281; si&#281; winny, wi&#281;c musia&#322;em zrobi&#263; co&#347; z&#322;ego."</li><li>"Czuj&#281; si&#281; zagro&#380;ony, wi&#281;c co&#347; na pewno jest nie tak."</li><li>"Jestem smutny, wi&#281;c moje &#380;ycie jest beznadziejne."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Rozr&oacute;&#380;nianie fakt&oacute;w od emocji:</strong> Zadaj sobie pytanie: "Czy to, co czuj&#281;, jest dowodem na to, &#380;e co&#347; si&#281; faktycznie dzieje?" Emocje s&#261; wa&#380;ne, ale nie zawsze odzwierciedlaj&#261; rzeczywisto&#347;&#263;.</li><li><strong>Analiza dowod&oacute;w:</strong> Oce&#324;, jakie obiektywne dowody potwierdzaj&#261; twoje emocje, a jakie s&#261; im przeciwne.</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">9. <strong style="">Wyolbrzymianie negatyw&oacute;w (Filtr mentalny)</strong><strong style="">:</strong></font><br />Wyolbrzymianie negatyw&oacute;w to tendencja do skupiania si&#281; wy&#322;&#261;cznie na negatywnych aspektach sytuacji i ignorowania lub pomniejszania pozytywnych. Takie osoby filtruj&#261; wszystko, co im si&#281; przytrafia, przez negatywne soczewki, co prowadzi do zniekszta&#322;conego obrazu rzeczywisto&#347;ci.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Dosta&#322;em pochwa&#322;&#281; w pracy, ale zrobi&#322;em jeden b&#322;&#261;d, wi&#281;c to si&#281; nie liczy."</li><li>"Mia&#322;am udan&#261; rozmow&#281; kwalifikacyjn&#261;, ale zapomnia&#322;am odpowiedzie&#263; na jedno pytanie, wi&#281;c pewnie mnie nie przyjm&#261;."</li><li>"Impreza by&#322;a udana, ale jedno danie mi nie wysz&#322;o, wi&#281;c ca&#322;a by&#322;a pora&#380;k&#261;."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Bilans my&#347;li:</strong> Zastan&oacute;w si&#281; nad wszystkimi aspektami danej sytuacji &ndash; zar&oacute;wno pozytywnymi, jak i negatywnymi. Spr&oacute;buj stworzy&#263; "list&#281; korzy&#347;ci i strat" i zobaczy&#263;, &#380;e cz&#281;sto pozytywne aspekty przewa&#380;aj&#261;.</li><li><strong>Zadawanie pyta&#324;:</strong> Zadaj sobie pytanie: "Czy ten jeden negatyw naprawd&#281; uniewa&#380;nia wszystkie pozytywy?"</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">10. <strong style="">My&#347;lenie "powinno, trzeba, musz&#281;" (imperatywy, "trzebofilie"):</strong></font><br />My&#347;lenie "powinno" polega na nak&#322;adaniu na siebie (lub innych) nierealistycznych, sztywnych zasad i oczekiwa&#324;. Osoba wierzy, &#380;e musi spe&#322;nia&#263; pewne standardy lub &#380;e inni powinni dzia&#322;a&#263; zgodnie z jej wyobra&#380;eniami. To zniekszta&#322;cenie cz&#281;sto prowadzi do poczucia winy, frustracji i niepotrzebnej presji.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Powinienem zawsze by&#263; perfekcyjny w pracy."</li><li>"Oni powinni wiedzie&#263;, czego potrzebuj&#281;, bez m&oacute;wienia."</li><li>"Powinienem by&#263; bardziej towarzyski i nigdy nie czu&#263; si&#281; zestresowany."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Zamiana "powinno" na "chcia&#322;bym":</strong> Zamiast m&oacute;wi&#263; "Powinienem", spr&oacute;buj powiedzie&#263; "Chcia&#322;bym", co zmniejsza presj&#281; i pozwala na wi&#281;ksz&#261; elastyczno&#347;&#263;. Na przyk&#322;ad: "Chcia&#322;bym by&#263; lepszy w tej umiej&#281;tno&#347;ci, ale je&#347;li nie jestem perfekcyjny, to w porz&#261;dku."</li><li><strong>Zastanowienie si&#281; nad realistycznymi oczekiwaniami:</strong> Czy te "powinno&#347;ci" s&#261; realistyczne i pomagaj&#261; mi, czy raczej szkodz&#261;? Czy takie oczekiwania wobec innych s&#261; sprawiedliwe?</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">11. <strong style="">Przepowiadanie przysz&#322;o&#347;ci</strong><strong style="">:</strong></font><br />Przepowiadanie przysz&#322;o&#347;ci polega na przekonaniu, &#380;e mo&#380;emy przewidzie&#263;, co si&#281; wydarzy, i cz&#281;sto s&#261; to negatywne, pesymistyczne przewidywania. Osoby z tym zniekszta&#322;ceniem maj&#261; tendencj&#281; do wierzenia, &#380;e przysz&#322;o&#347;&#263; przyniesie same problemy i trudno&#347;ci.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"Nie ma sensu aplikowa&#263; na t&#281; prac&#281;, bo i tak mnie nie zatrudni&#261;."</li><li>"Je&#347;li p&oacute;jd&#281; na t&#281; imprez&#281;, na pewno nie b&#281;d&#281; si&#281; dobrze bawi&#263;."</li><li>"Nie ma sensu zaczyna&#263; nowego projektu, bo pewnie si&#281; nie uda."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Analiza dowod&oacute;w:</strong> Zadaj sobie pytanie: "Sk&#261;d wiem, &#380;e tak si&#281; stanie?" Czy masz jakiekolwiek dowody na to, &#380;e twoje przewidywania s&#261; trafne?</li><li><strong>Eksperymenty behawioralne:</strong> Zr&oacute;b ma&#322;y krok w kierunku przewidywanej sytuacji i zobacz, co si&#281; faktycznie wydarzy. Czy twoje przewidywania by&#322;y zgodne z rzeczywisto&#347;ci&#261;?</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph"><font size="5">12. <strong style="">Obwinianie innych</strong><strong style="">:</strong></font><br />Obwinianie innych polega na przypisywaniu innym osobom winy za swoje problemy, niepowodzenia lub negatywne emocje. Osoba wierzy, &#380;e to inni s&#261; odpowiedzialni za to, co czuje lub jak reaguje, co sprawia, &#380;e unika odpowiedzialno&#347;ci za swoje dzia&#322;ania.<br /><strong>Przyk&#322;ady:</strong><ul><li>"To przez mojego szefa mam tak stresuj&#261;c&#261; prac&#281;."</li><li>"Gdyby moja rodzina mnie wspiera&#322;a, nie by&#322;bym w takiej sytuacji."</li><li>"M&oacute;j partner sprawia, &#380;e jestem nieszcz&#281;&#347;liwa."</li></ul> <strong>Jak pracowa&#263; nad tym zniekszta&#322;ceniem:</strong><ul><li><strong>Wzi&#281;cie odpowiedzialno&#347;ci:</strong> Zastan&oacute;w si&#281;, co mo&#380;esz zrobi&#263;, aby zmieni&#263; swoj&#261; sytuacj&#281; lub jak mo&#380;esz reagowa&#263; inaczej. Jakie s&#261; twoje mo&#380;liwo&#347;ci dzia&#322;ania, niezale&#380;nie od tego, co robi&#261; inni?</li><li><strong>Zrozumienie wp&#322;ywu:</strong> Pami&#281;taj, &#380;e inni mog&#261; mie&#263; wp&#322;yw na twoje &#380;ycie, ale ostatecznie to ty decydujesz, jak reagujesz na dan&#261; sytuacj&#281;. Jak mo&#380;esz zmieni&#263; swoj&#261; reakcj&#281;, aby by&#322;a bardziej konstruktywna?</li></ul></div>  <div><div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div> <hr class="styled-hr" style="width:100%;"></hr> <div style="height: 20px; overflow: hidden; width: 100%;"></div></div>  <div class="paragraph">Zniekszta&#322;cenia poznawcze s&#261; jak ukryte filtry, przez kt&oacute;re postrzegamy rzeczywisto&#347;&#263;. Cho&#263; mog&#261; pojawia&#263; si&#281; automatycznie i wp&#322;ywa&#263; na nasze my&#347;li, emocje oraz decyzje, to wa&#380;ne jest, aby nauczy&#263; si&#281; je rozpoznawa&#263; i pracowa&#263; nad nimi.&nbsp;<br /><br />Kluczem do zmiany jest uwa&#380;no&#347;&#263; wobec w&#322;asnych my&#347;li i &#347;wiadome poddawanie ich refleksji. Zamiast automatycznie wierzy&#263; we wszystko, co my&#347;limy, warto zastanowi&#263; si&#281;, czy te my&#347;li s&#261; rzeczywi&#347;cie prawdziwe, czy mo&#380;e wynikaj&#261; ze zniekszta&#322;conych schemat&oacute;w. Zastan&oacute;w si&#281; nad tym, jak mo&#380;esz kszta&#322;towa&#263; swoje reakcje, zmieniaj&#261;c spos&oacute;b my&#347;lenia. To pierwszy krok do wi&#281;kszej r&oacute;wnowagi emocjonalnej, zmniejszenia stresu i budowania bardziej pozytywnych relacji z samym sob&#261; i otoczeniem.<br /><br />Zrozumienie, &#380;e my&#347;li to nie fakty, to pot&#281;&#380;ne narz&#281;dzie, kt&oacute;re mo&#380;e pom&oacute;c w lepszym zarz&#261;dzaniu emocjami i &#380;yciem. W ko&#324;cu, nasze my&#347;lenie ma ogromny wp&#322;yw na to, jak si&#281; czujemy, wi&#281;c zmiana perspektywy mo&#380;e prowadzi&#263; do poprawy jako&#347;ci &#380;ycia. Warto nauczy&#263; si&#281; rozpoznawa&#263; swoje zniekszta&#322;cenia poznawcze i wprowadza&#263; bardziej realistyczne, wywa&#380;one my&#347;lenie.<br /><br />Tw&oacute;j umys&#322; jest pot&#281;&#380;nym narz&#281;dziem &ndash; naucz si&#281; nim kierowa&#263;, zamiast pozwala&#263;, by to on kierowa&#322; tob&#261;.</div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Jak dbać o bliskość w dojrzałym związku?]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/jak-dbac-o-bliskosc-w-dojrzalym-zwiazku]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/jak-dbac-o-bliskosc-w-dojrzalym-zwiazku#comments]]></comments><pubDate>Tue, 20 Aug 2024 05:00:22 GMT</pubDate><category><![CDATA[Relacje z innymi]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/jak-dbac-o-bliskosc-w-dojrzalym-zwiazku</guid><description><![CDATA[       Teoria mi&#322;o&#347;ci Steinberga m&oacute;wi o trzech wa&#380;nych sk&#322;adnikach z jakich sk&#322;ada si&#281; mi&#322;o&#347;&#263;: nami&#281;tno&#347;ci, intymno&#347;ci oraz zaanga&#380;owania. Ka&#380;dy ze sk&#322;adnik&oacute;w spe&#322;nia wa&#380;n&#261; rol&#281; w budowaniu bliskiej relacji z partnerem, poniewa&#380; blisko&#347;&#263; jest istotnym czynnikiem wp&#322;ywaj&#261;cych na jako&#347;&#263; zwi&#261;zku. Zar&oacute;wno blisko&#347;&#263; fizyczna jak i ta emoc [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/close-up-cute-husband-wife-together-23-2148268563_orig.jpg" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph">Teoria mi&#322;o&#347;ci Steinberga m&oacute;wi o trzech wa&#380;nych sk&#322;adnikach z jakich sk&#322;ada si&#281; mi&#322;o&#347;&#263;: nami&#281;tno&#347;ci, intymno&#347;ci oraz zaanga&#380;owania. Ka&#380;dy ze sk&#322;adnik&oacute;w spe&#322;nia wa&#380;n&#261; rol&#281; w budowaniu bliskiej relacji z partnerem, poniewa&#380; blisko&#347;&#263; jest istotnym czynnikiem wp&#322;ywaj&#261;cych na jako&#347;&#263; zwi&#261;zku. Zar&oacute;wno blisko&#347;&#263; fizyczna jak i ta emocjonalna czyli wsp&oacute;lny j&#281;zyk jakim pos&#322;uguje si&#281; para, serdeczno&#347;&#263;, troska i &#347;wiadomo&#347;&#263; polegania na sobie nawzajem wzmacniaj&#261; zwi&#261;zek.<br />&nbsp;<br />Kiedy dwoje ludzi poznaje si&#281;, pojawia si&#281; ca&#322;a karuzela emocji, rado&#347;&#263;, niepewno&#347;&#263;, szcz&#281;&#347;cie, podniecenie. Niemal&#380;e s&#322;ycha&#263; trzepot motyli w brzuchu. Wytwarza si&#281; oksytocyna &ndash; wa&#380;ny hormon, kt&oacute;ry jest odpowiedzialny za zakochiwanie si&#281;. Mo&#380;na powiedzie&#263;, &#380;e para jedzie na autopilocie zauroczenia i nami&#281;tno&#347;ci.&nbsp;&nbsp;Rodzi si&#281; te&#380; blisko&#347;&#263; emocjonalna. Powy&#380;sze elementy s&#261; baz&#261; do budowania intymno&#347;ci i zaanga&#380;owania. To wa&#380;ny moment, poniewa&#380; czasem zdarza si&#281;, &#380;e <strong>zakochanie czy nami&#281;tno&#347;&#263; nie wystarczaj&#261; do stworzenia d&#322;ugotrwa&#322;ej relacji</strong>. Dzieje si&#281; tak, je&#347;li para nie przejdzie do kolejnego etapu czyli troszczenia si&#281; wzajemnie o siebie. Szukania swojego towarzystwa nie tylko do zaspokojenia nami&#281;tno&#347;ci ale i towarzyszenia wybrankowi czy wybrance. Bardziej te&#380; dostrzega si&#281; potrzeby partnera ni&#380; swoje. Zaczynamy uczy&#263; si&#281; rytua&#322;&oacute;w partnera i staramy si&#281; pami&#281;ta&#263;, &#380;e ukochany lubi porann&#261; kaw&#281; z mlekiem z dwoma &#322;y&#380;eczkami cukru. Za&#347; on pami&#281;ta, &#380;e w sobotni wiecz&oacute;r lubimy zje&#347;&#263; kawa&#322;ek sernika i aby sprawi&#263; nam przyjemno&#347;&#263; potrafi wyj&#347;&#263; do cukierni po nasze ulubione ciasto. Ale blisko&#347;&#263; nie jest dobrem danym raz na zawsze. Zmienia si&#281;, ewoluuje wraz z par&#261; i&hellip;sta&#380;em zwi&#261;zku. John Gottman, terapeuta par m&oacute;wi, &#380;e <strong>dopiero kiedy partnerzy przejd&#261; pierwszy etap zauroczenia i zaczn&#261; si&#281; kryzysy, wszystko co wydarzy si&#281; dalej b&#281;dzie zale&#380;ne od tego jak podejdziemy do pierwszych zawirowa&#324; i rys na krysztale zwi&#261;zku dwojga ludzi.</strong> Tak naprawd&#281;, zwi&#261;zek to droga naznaczona punktami rado&#347;ci i szcz&#281;&#347;cia na zmian&#281; z kryzysami oraz mniejszymi i wi&#281;kszymi &bdquo;po&#380;arami&rdquo;. Istotne jest, jak para poradzi sobie z tymi ciemniejszymi punktami na mapie ich relacji. Warto wi&#281;c t&#281; map&#281; na bie&#380;&#261;co aktualizowa&#263;. Zda&#263; sobie spraw&#281;, &#380;e nikt i nic nie jest dane nam raz na zawsze. <strong>Warto te&#380; budowa&#263; blisko&#347;&#263; z partnerem, by&#263; go ciekawym, rozumie&#263; te&#380;, &#380;e ka&#380;dy z biegiem czasu mo&#380;e si&#281; zmienia&#263;, ewaluowa&#263;</strong> i nie zawsze osoba, kt&oacute;r&#261; poznali&#347;my dwadzie&#347;cia lat temu, b&#281;dzie tym samym cz&#322;owiekiem. Gottman podkre&#347;la te&#380; wa&#380;n&#261; rol&#281;, jak&#261; odgrywa okazywanie sympatii i podziwu partnerowi. Tak&#380;e umiej&#281;tno&#347;&#263; bycia wdzi&#281;cznym wobec partnera, za rzeczy kt&oacute;re dla nas robi wzmacnia blisko&#347;&#263;.<br />&nbsp;<br />Nie spos&oacute;b pomin&#261;&#263; kolejnego czynnika buduj&#261;cego blisko&#347;&#263;. Jest nim <strong>kompromis</strong>. Szczeg&oacute;lnie wa&#380;ny w wieloletnich zwi&#261;zkach, gdzie przecie&#380; ka&#380;dy z partner&oacute;w ma swoje przyzwyczajenia. Bez kompromisu ci&#281;&#380;ko jest funkcjonowa&#263; w spo&#322;ecze&#324;stwie, pracy i w &#380;yciu codziennym, tym bardziej, kiedy to &#380;ycie dzielimy z drug&#261; osob&#261;. Dlatego umiej&#281;tno&#347;&#263; szukania najlepszego rozwi&#261;zania dla nas jako pary potrafi ludzi zbli&#380;a&#263; do siebie i osadza&#263; relacj&#281; na solidnych fundamentach.&nbsp;&nbsp;<br /><br />Inny wa&#380;ny punkt buduj&#261;cy blisko&#347;&#263; to <strong>seks</strong>. Ale seks po pi&#281;tnastu latach relacji nigdy nie b&#281;dzie taki, jaki by&#322; na samym pocz&#261;tku zwi&#261;zku, kiedy para dopiero si&#281; poznawa&#322;a. Wszystko by&#322;o nowe, nieznane, &#347;wie&#380;e i ekscytuj&#261;ce. Bardzo wa&#380;ne jest aby para zaakceptowa&#322;a fakt, &#380;e blisko&#347;&#263; intymna b&#281;dzie po latach nieco inna ni&#380; kiedy&#347;. Tutaj du&#380;o zale&#380;y od ludzi tworz&#261;cych relacj&#281;, poniewa&#380; seks mo&#380;e by&#263; r&oacute;wnie&#380; ekscytuj&#261;cy, daj&#261;cy poczucie bezpiecze&#324;stwa, koj&#261;cy.<br /><br /><strong>Blisko&#347;&#263;</strong> pomimo, &#380;e jest kusz&#261;ca nie jest jednoznaczna z jedno&#347;ci&#261;. Kiedy para zachowuje si&#281; jak jeden organizm, dochodzi w ko&#324;cu do sytuacji, kiedy jeden z partner&oacute;w zaczyna si&#281; dusi&#263; w tym zwi&#261;zku. Poniewa&#380; ka&#380;dy cz&#322;owiek potrzebuje przestrzeni. A jak si&#281; okazuje poczucie posiadania &bdquo;w&#322;asnego kawa&#322;ka przestrzeni&rdquo;&nbsp;&nbsp;wzmacnia dojrza&#322;&#261;, zdrow&#261; blisko&#347;&#263;. Wa&#380;nym czynnikiem staje si&#281; &#347;wiadomo&#347;&#263; siebie, swoich zachowa&#324; i emocji. Bez tego trudno jest budowa&#263; blisko&#347;&#263;.&nbsp;&nbsp;Badania pokaza&#322;y, &#380;e je&#347;li sp&#281;dzamy z kim&#347; du&#380;o czasu, zaczynamy czu&#263; do tej osoby sympati&#281;. A sympatia jest konieczna do budowania blisko&#347;ci. Okazuje si&#281;, &#380;e pary kt&oacute;re s&#261; ze sob&#261; blisko, &#322;atwiej znosz&#261; przymus rozstania (wyjazd do pracy, kontrakt wojenny) i takie zwi&#261;zki maj&#261; du&#380;o wi&#281;ksz&#261; szans&#281; przetrwania.<br />&nbsp;<br />A kiedy ratowa&#263; blisko&#347;&#263;? <strong>Wi&#281;kszo&#347;&#263; par trafia na terapi&#281; kiedy zwi&#261;zkiem trz&#281;s&#261; du&#380;e kryzysy, kt&oacute;re nawarstwia&#322;y si&#281; latami. Dlatego im szybciej partnerzy zauwa&#380;&#261; i zareaguj&#261; na niepokoj&#261;ce sygna&#322;y tym &#322;atwiej uda si&#281; je pokona&#263;.</strong> Dlatego pierwszy i najwa&#380;niejszy krok to niebagatelizowanie takich sygna&#322;&oacute;w. Druga sprawa, je&#347;li z ka&#380;dym kolejnym partnerem, pojawiaj&#261; si&#281; te same konflikty oraz sytuacje warto przyjrze&#263; si&#281; sobie, czy nie powielamy jakiego&#347; schematu z naszego dzieci&#324;stwa. Poniewa&#380; pod&#347;wiadomie powtarzamy to czego si&#281; nauczyli&#347;my. Dlatego przechodzimy do kolejnego punktu buduj&#261;cego blisko&#347;&#263; &ndash; szacunku. Etap, w kt&oacute;rym w relacji pojawia si&#281; przyja&#378;&#324;, zaanga&#380;owanie i wzajemny szacunek to jak si&#281; okazuje jeden z najbardziej satysfakcjonuj&#261;cych etap&oacute;w w zwi&#261;zku. Unikanie toksycznych, rani&#261;cych czyn&oacute;w i s&#322;&oacute;w w kierunku partnera pozwoli unikn&#261;&#263; bolesnych ran, kt&oacute;re niszcz&#261; zwi&#261;zek. Nale&#380;y te&#380; nauczy&#263; si&#281; rozmawia&#263; ze sob&#261;, poniewa&#380; szczere, ciep&#322;e rozmowy, wymiana do&#347;wiadcze&#324; i my&#347;li z partnerem wi&#261;&#380;&#261; i wzmacniaj&#261; blisko&#347;&#263; w zwi&#261;zku. Dlatego pomimo tego, &#380;e codzienne &#380;ycie gna na kartkach kalendarza, warto znale&#378;&#263; cho&#263; chwil&#281; aby porozmawia&#263; z partnerem. Poniewa&#380; blisko&#347;&#263; jest tym co nie pozwala zaton&#261;&#263; relacji na morzu codzienno&#347;ci.<br /></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Rozstanie i co dalej?]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/rozstanie-i-co-dalej]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/rozstanie-i-co-dalej#comments]]></comments><pubDate>Mon, 19 Aug 2024 12:58:13 GMT</pubDate><category><![CDATA[Relacje z innymi]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/rozstanie-i-co-dalej</guid><description><![CDATA[       Przez &#380;ycie nie da si&#281; przej&#347;&#263; nie do&#347;wiadczaj&#261;c pod drodze rozsta&#324;. Zawsze jest to wydarzenie burz&#261;ce w jaki&#347; spos&oacute;b nasz codzienny porz&#261;dek. Jedni radz&#261; sobie z tym do&#347;wiadczeniem lepiej, inni gorzej, np. cierpi&#261; przez lata rozdrapuj&#261;c rany i nie potrafi&#261;/nie chc&#261;, aby te si&#281; zagoi&#322;y. Jeszcze inni szukaj&#261;c pocieszenia w nied&#322;ugim czasie do&#347;wiadczaj&#261; podobnej sytuacji, jak [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/law_orig.jpeg" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph"><span><span style="color:rgb(33, 33, 33)">Przez &#380;ycie nie da si&#281; przej&#347;&#263; nie do&#347;wiadczaj&#261;c pod drodze rozsta&#324;. Zawsze jest to wydarzenie burz&#261;ce w jaki&#347; spos&oacute;b nasz codzienny porz&#261;dek. Jedni radz&#261; sobie z tym do&#347;wiadczeniem lepiej, inni gorzej, np. cierpi&#261; przez lata rozdrapuj&#261;c rany i nie potrafi&#261;/nie chc&#261;, aby te si&#281; zagoi&#322;y. Jeszcze inni szukaj&#261;c pocieszenia w nied&#322;ugim czasie do&#347;wiadczaj&#261; podobnej sytuacji, jak przy ostatnim rozstaniu.</span></span><br /><br /></div>  <div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:50%; padding:0 15px;"> 					 						  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0px;margin-right:10px;text-align:left"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/jak-przezyc-rozstanie-i-zadbac-o-siebie-b-iext151563762_orig.webp" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:50%; padding:0 15px;"> 					 						  <div class="paragraph">&#8203;<span style="color:rgb(30, 45, 47)"><span style="color:rgb(33, 33, 33)">Znana psycholog i antropolog Lisa Letessier stworzy&#322;a skuteczny program odzyskania r&oacute;wnowagi po utracie wa&#380;nej dla nas relacji, kt&oacute;ry opisa&#322;a w swojej ksi&#261;&#380;ce &bdquo;Jak prze&#380;y&#263; rozstanie i zadba&#263; o siebie&rdquo;. Rozstanie por&oacute;wnywane jest do &#380;a&#322;oby &ndash; wszak&#380;e do&#347;wiadczamy b&oacute;lu po utracie bliskiej osoby. Zjawisko to nosi nazw&#281; &#380;a&#322;oby relacyjnej. Dodatkowo, w przypadku, kiedy bliska osoba &#380;yje, ale nasz zwi&#261;zek si&#281; zako&#324;czy&#322; (poniewa&#380; np. partner przesta&#322; nas kocha&#263;) jest nam trudniej &bdquo;po&#380;egna&#263;&rdquo; tak&#261; relacj&#281;. Uzdrowienie pojawia si&#281;, kiedy zaakceptujemy ten stan rzeczy &ndash; przyznamy si&#281; przed samym sob&#261;, &#380;e&nbsp; rozstanie jest faktem, przez kt&oacute;ry cierpimy. Kiedy b&#281;dziemy te my&#347;li tylko odpycha&#263;, one i tak zaczn&#261; wraca&#263; do nas jak bumerang. Dlatego te&#380; Lisa Letessier postanowi&#322;a wyj&#347;&#263; naprzeciw temu problemowi i stworzy&#322;a program obejmuj&#261;cy 12 tygodni &#263;wicze&#324; autoterapeutycznych.&nbsp; To niezwykle wa&#380;ne, aby wyleczy&#263; si&#281; z poprzedniego zwi&#261;zku i przepracowa&#263; siedz&#261;ce w nas emocje &ndash; dzi&#281;ki temu b&#281;dziemy gotowi, aby stworzy&#263; w przysz&#322;o&#347;ci now&#261; i by&#263; mo&#380;e o wiele zdrowsz&#261;, lepsz&#261; relacj&#281;.</span></span><br /><br /></div>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(33, 33, 33)">Program rozpoczyna si&#281; od pierwszego tygodnia, w kt&oacute;rym nale&#380;y zdefiniowa&#263; problem, a nast&#281;pnie zastanowi&#263; si&#281; nad czym chcemy popracowa&#263; w taki spos&oacute;b, aby mie&#263; mo&#380;liwo&#347;&#263; oceny naszych post&#281;p&oacute;w.</span></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>  <h2 class="wsite-content-title">Tydzie&#324; 1</h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 1.</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Robimy analiz&#281; (opieraj&#261;c&#261; si&#281; na arkuszu Basic Idea stosowanym w terapii poznawczo-behawioralnej).</span></span></span><br /><span>Staramy si&#281; w niej zawrze&#263;:</span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- zachowania, kt&oacute;re od momentu rozstania s&#261; dla nas problematyczne</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- emocje, kt&oacute;re im towarzysz&#261;</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- fizyczne doznania, czyli nasze odczucia p&#322;yn&#261;ce z cia&#322;a, pojawiaj&#261;ce si&#281;, kiedy my&#347;limy o by&#322;ym partnerze i rozstaniu</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- u&#380;ywki po jakie si&#281;gamy w tym czasie</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- my&#347;li automatyczne zwi&#261;zane z rozstaniem, oraz z sytuacj&#261; po rozstaniu</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- wyobra&#380;enia, kt&oacute;re pojawiaj&#261; si&#281; w zwi&#261;zku z rozstaniem</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- towarzyskie skutki rozpadu relacji</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>- nasze oczekiwania wobec procesu odzyskiwania r&oacute;wnowagi po rozstaniu<br /></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 2.</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Praktyka uwa&#380;no&#347;ci i medytacja. Tutaj polecane s&#261; nagrania medytacji prowadzonej &ndash; &#347;wietnego narz&#281;dzia do nawi&#261;zywania kontaktu z naszym cia&#322;em. Taka medytacja powinna trwa&#263; do p&oacute;&#322; godziny. My&#347;li pojawiaj&#261;cych si&#281; w trakcie &#263;wicze&#324; nie nale&#380;y odpycha&#263;, ale obserwowa&#263; i pozwala&#263; im przep&#322;ywa&#263;.<br />&#8203;</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 3.</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Nale&#380;y ka&#380;dego dnia zaplanowa&#263; i po&#347;wi&#281;ci&#263; 30 minut na rozmy&#347;lania o by&#322;ym partnerze. Da&#263; sobie przestrze&#324; na odczuwanie &#380;alu i smutku oraz wyp&#322;akanie si&#281;.</span></span></span></div>  <h2 class="wsite-content-title">Tydzie&#324; 2</h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Drugi tydzie&#324; naszego procesu b&#281;dzie po&#347;wi&#281;cony na skupieniu si&#281; i rozr&oacute;&#380;nianiu tego co jest emocj&#261;,<span>&nbsp;</span>my&#347;l&#261;, a co zachowaniem.</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong><br />&#8203;&#262;wiczenie 1.</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>&#8203;To &#263;wiczenie pomo&#380;e nam zrozumie&#263; co si&#281; z nami aktualnie dzieje i jak to wp&#322;ywa na nasze reakcje. Wpisujemy w tabeli wszystkie trudne chwile i sytuacje zwi&#261;zane z rozstaniem oraz zdarzenia dodatkowe kt&oacute;re nas zasmuci&#322;y b&#261;d&#378; zdenerwowa&#322;y. Tabel&#281; dzielimy na 5 wierszy: sytuacja, my&#347;li automatyczne, zachowanie, odczucia fizyczne oraz uczucia i emocje.</span></span></span></div>  <h2 class="wsite-content-title">Tydzie&#324; 3</h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Nadal wype&#322;niamy tabele do samoobserwacji<br /></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 1</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Medytacja na siedz&#261;co. Najlepiej wykonywa&#263; tak&#261; medytacj&#281; ka&#380;dego dnia<br />&#8203;</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 2</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Porz&#261;dkowanie &ndash; zabieramy swoje rzeczy od partnera i za&#322;atwiamy formalno&#347;ci zwi&#261;zane z zako&#324;czeniem zwi&#261;zku</span></span></span></div>  <h2 class="wsite-content-title">Tydzie&#324; 4</h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Ten tydzie&#324; bywa nieco trudny poniewa&#380; zaczynamy odczuwa&#263; zm&#281;czenie oraz rozczarowanie, &#380;e nasze zmiany id&#261; tak wolno. Nie zniech&#281;camy si&#281; i w trudniejszej chwili prosimy przyjaci&oacute;&#322; o wsparcie.<br />&#8203;</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 1</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Do naszych tabelek z drugiego tygodnia dopisujemy 6 wiersz:<span>&nbsp;</span>&bdquo;My&#347;li alternatywne&rdquo;. Pomo&#380;e nam to zobaczy&#263; spraw&#281; z innej strony. &#262;wiczenie polega na tym, &#380;e do ka&#380;dej my&#347;li automatycznej nale&#380;y poszuka&#263; dw&oacute;ch my&#347;li alternatywnych np. co pomy&#347;la&#322;aby moja przyjaci&oacute;&#322;ka, gdyby by&#322;a na moim miejscu?<br />&#8203;</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 2</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Opowiadanie o mi&#322;o&#347;ci. Nale&#380;y napisa&#263; opowiadanie, w kt&oacute;rym opisujemy histori&#281; naszej relacji &ndash; od poznania si&#281;, a&#380; do jej zako&#324;czenia. Warto da&#263; taki tekst do przeczytania np. swojemu przyjacielowi i poprosi&#263; o odczytanie go na g&#322;os w naszej obecno&#347;ci.</span></span></span></div>  <h2 class="wsite-content-title">Tydzie&#324; 5</h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Tydzie&#324; ten nazywany jest detoksem, poniewa&#380; zalecane jest w tym czasie urwanie wszelkich kontakt&oacute;w z naszym by&#322;ym partnerem. Nie piszemy sms&oacute;w, maili itp. Nie telefonujemy, nie przegl&#261;damy profilu by&#322;ego partnera w mediach spo&#322;eczno&#347;ciowych i nie spotykamy si&#281; z eks partnerem. Staramy si&#281; odzwyczai&#263; nasz m&oacute;zg z na&#322;ogu kontaktowania si&#281; z nim. Przypomina to proces odstawienia narkotyk&oacute;w.<br /></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 1</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Pozbywamy si&#281; wszystkich przedmiot&oacute;w przypominaj&#261;cych nam o partnerze, usuwamy by&#322;ego partnera z naszych medi&oacute;w spo&#322;eczno&#347;ciowych. Robimy notatki w razie ch&#281;ci kontaktu z nim.<br /></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 2</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>&bdquo;Ci&#261;g dalszy nast&#261;pi&rdquo; &ndash; czyli wymy&#347;lamy i piszemy nasz&#261; histori&#281; mi&#322;o&#347;ci, co by by&#322;o gdyby&#347;my si&#281; nie rozstali? Nale&#380;y pisa&#263; szczerze i stara&#263; si&#281; nie idealizowa&#263; partnera.<br />&#8203;</span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 3.</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Plan bezpiecze&#324;stwa, czyli przygotowujemy list&#281; 10 naszych ulubionych czynno&#347;ci/rzeczy, kt&oacute;re sprawiaj&#261; nam przyjemno&#347;&#263; &ndash; k&#261;piel, kino, p&#322;ywanie na kajaku, jazda na rowerze, prace w ogr&oacute;dku, spacer, spotkanie z przyjacielem, podr&oacute;&#380;owanie itd.<span>&nbsp;&nbsp;</span>Nast&#281;pnie dodajemy list&#281; 10 rzeczy daj&#261;cych nam poczucie sprawczo&#347;ci &ndash; uregulowanie rachunk&oacute;w, zawieszenie p&oacute;&#322;ki, posegregowanie dokument&oacute;w itp. Staramy si&#281; wykonywa&#263; z ka&#380;dej listy chocia&#380; po jednej czynno&#347;ci.</span></span></span></div>  <h2 class="wsite-content-title">Tydzie&#324; 6</h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span></span></span></span><strong style="color:rgb(33, 33, 33)">&#262;wiczenie 1</strong><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><br />Medytacja mindfulness na siedz&#261;co.<span>&nbsp;&nbsp;</span>W czasie medytowania z pojawiaj&#261;cych si&#281; i zaobserwowanych my&#347;li mamy za zadanie wybra&#263; t&#281;, kt&oacute;ra najbardziej nas poruszy&#322;a i skoncentrowa&#263; si&#281; na niej. Obserwujemy tak&#380;e emocje, kt&oacute;re si&#281; wtedy pojawi&#322;y i staramy si&#281; okre&#347;li&#263; z jakiego miejsca w ciele pochodz&#261;.<span>&nbsp;Staramy si&#281; je zaa</span>kceptowa&#263;. Koncentruj&#261;c si&#281; na ciele i oddechu, w wyobra&#378;ni, otaczamy si&#281; ba&#324;k&#261; bezpiecze&#324;stwa.<br /></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span><strong>&#262;wiczenie 2</strong></span></span></span><br /><span style="color:rgb(33, 33, 33)"><span><span>Tworzymy list&#281; naszych by&#322;ych partner&oacute;w i wszystkich relacji. Wypisujemy przy ka&#380;dej osobie w jaki spos&oacute;b si&#281; poznali&#347;my, jak wygl&#261;da&#322; nasz zwi&#261;zek i jak si&#281; sko&#324;czy&#322;. Staramy si&#281; znale&#378;&#263; punkty wsp&oacute;lne &#322;&#261;cz&#261;ce wszystkie te znajomo&#347;ci, oraz okre&#347;lamy rodzaj mi&#322;osnego zawodu/problemu, np.: zdrada, mi&#322;o&#347;&#263; jednostronna, przemoc, uzale&#380;nienie.</span></span></span></div>  <div class="wsite-spacer" style="height:50px;"></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Uzdrawiająca sepracacja]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/uzdrawiajaca-sepracacja]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/uzdrawiajaca-sepracacja#comments]]></comments><pubDate>Mon, 19 Aug 2024 12:40:58 GMT</pubDate><category><![CDATA[Relacje z innymi]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/uzdrawiajaca-sepracacja</guid><description><![CDATA[ 	 		 			 				 					 						          					 								 					 						  &#8203;Rozw&oacute;d jako forma rozstania to ostateczno&#347;&#263;&hellip;&#8203;Czasem zanim zdecydujemy si&#281; na taki krok warto wykorzysta&#263; inne mo&#380;liwo&#347;ci, kt&oacute;re mog&#261; okaza&#263; si&#281; wzmacniaj&#261;ce dla naszego zwi&#261;zku.&nbsp;&nbsp;Tak&#261; alternatyw&#261; jest &bdquo;uzdrawiaj&#261;ca separacja&rdquo;. Czym dok&#322;adnie jest i na jakich zasadach dzia&#322;a? Podobnie jak tradycyjn [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:40.178571428571%; padding:0 15px;"> 					 						  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/hd-wallpaper-couple-separation-sunlight-love-sad_orig.jpg" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:59.821428571429%; padding:0 15px;"> 					 						  <div class="paragraph">&#8203;Rozw&oacute;d jako forma rozstania to ostateczno&#347;&#263;&hellip;<br />&#8203;Czasem zanim zdecydujemy si&#281; na taki krok warto wykorzysta&#263; inne mo&#380;liwo&#347;ci, kt&oacute;re mog&#261; okaza&#263; si&#281; wzmacniaj&#261;ce dla naszego zwi&#261;zku.&nbsp;&nbsp;Tak&#261; alternatyw&#261; jest &bdquo;uzdrawiaj&#261;ca separacja&rdquo;. Czym dok&#322;adnie jest i na jakich zasadach dzia&#322;a? Podobnie jak tradycyjna separacja s&#261;dowa polega na zamieszkaniu osobno ale od zwyk&#322;ej separacji r&oacute;&#380;ni j&#261; zachowanie si&#281; dwojga partner&oacute;w. W tym wypadku obydwoje zaczynaj&#261; inwestowa&#263; w sw&oacute;j rozw&oacute;j osobisty poniewa&#380; kiedy zg&#322;&#281;bimy samych siebie, poznamy i zrozumiemy swoje zachowania i potrzeby wtedy b&#281;dziemy mieli szans&#281; na zbudowanie trwa&#322;ej i dobrej relacji.<br />&nbsp;<br />Zwi&#261;zki zmieniaj&#261; si&#281; bo my si&#281; zmieniamy, ewoluuj&#261; z nami, dojrzewaj&#261; i&hellip;przechodz&#261; kryzysy. Kt&oacute;&#380; nie s&#322;ysza&#322; lub nie mia&#322; do czynienia z kryzysem w pierwszych latach ma&#322;&#380;e&#324;stwa, albo tym zwi&#261;zanym z narodzinami dziecka? Nast&#281;pnie kryzys wieku &#347;redniego i ten dotycz&#261;cy &bdquo;pustego gniazda&rdquo;? Bywa, &#380;e dzia&#322;amy wtedy w emocjach gdzie trudno o obiektywne os&#261;dy i decyzje. W tym wypadku pojawia si&#281; rozwi&#261;zanie &ndash; chwilowe rozstanie. Bywa, &#380;e ma ono uzdrawiaj&#261;ce dzia&#322;anie &ndash; mo&#380;e przekszta&#322;ci&#263; zwi&#261;zek w bardziej dojrza&#322;y i wzmocni&#263; go. Zdarza si&#281; te&#380;, &#380;e pomaga podj&#261;&#263; decyzj&#281; o rozstaniu i na spokojnie si&#281; do niego przygotowa&#263; a tak&#380;e zachowa&#263; dobre relacje aby wsp&oacute;lnie zajmowa&#263; si&#281; dzie&#263;mi.<br /><br /></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(30, 45, 47)">W jakich sytuacjach nale&#380;y rozwa&#380;y&#263; uzdrawiaj&#261;c&#261; separacj&#281;?</span><ul style="color:rgb(30, 45, 47)"><li>kiedy istnieje pomi&#281;dzy wami du&#380;y konflikt</li><li>gdy tkwicie w starych schematach a tak&#380;e powielacie te z rodzinnych dom&oacute;w</li><li>kiedy obydwoje potrzebujecie nieco przestrzeni dla siebie by m&oacute;c skupi&#263; si&#281; na w&#322;asnym rozwoju</li><li>kiedy partner nie chce uczestniczy&#263; we wsp&oacute;lnej terapii i nie czuje si&#281; wsp&oacute;&#322;odpowiedzialny za wasz zwi&#261;zek</li><li>kiedy czujecie si&#281; nieszcz&#281;&#347;liwi</li></ul></div>  <h2 class="wsite-content-title"><span style="color:rgb(34, 34, 34)"><font size="5">Jak zatem przeprowadzi&#263; separacj&#281; aby ca&#322;y proces zako&#324;czy&#322; si&#281; sukcesem?</font></span></h2>  <div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:50%; padding:0 15px;"> 					 						  <div class="paragraph"><ul><li>stw&oacute;rzcie i spiszcie umow&#281; waszej separacji</li><li>zr&oacute;bcie (ka&#380;dy swoj&#261;) list&#281; cech charakteryzuj&#261;cych dobry zwi&#261;zek i om&oacute;wcie je wsp&oacute;lnie</li><li>spisujcie wasze emocje i przemy&#347;lenia w formie codziennego dziennika</li><li>ogl&#261;dajcie webinary i wyk&#322;ady zwi&#261;zane z rozwojem osobistym a tak&#380;e si&#281;gajcie po warto&#347;ciowe ksi&#261;&#380;ki z tematyki budowania relacji. Mo&#380;ecie korzysta&#263; r&oacute;wnie&#380; ze wsparcia terapeuty.</li><li>um&oacute;wcie si&#281;, &#380;e w trakcie trwania separacji nie wnosicie pozwu o rozw&oacute;d</li><li>uzgodnijcie czy obydwoje jeste&#347;cie w podobnym stopniu zaanga&#380;owani w proces zmiany was i waszej relacji</li><li>postawcie na jasn&#261; komunikacj&#281; gdzie ka&#380;de z Was b&#281;dzie m&oacute;wi&#322;o o swoich uczuciach i emocjach. Zamie&#324;cie s&#322;owa &bdquo;Ty&rdquo; na &bdquo;Ja&rdquo; i b&#261;d&#378;cie szczerzy w dyskusjach ze swoim partnerem.</li><li>opiekujcie si&#281; swoim cia&#322;em oraz dusz&#261;</li><li>starajcie si&#281; w Waszych wzajemnych kontaktach intymnych by&#263; uwa&#380;nym na swoje potrzeby</li><li>sp&#281;dzajcie razem czas</li></ul></div>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:50%; padding:0 15px;"> 					 						  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/714905274.jpg" alt="Picture" style="width:100%;max-width:1100px" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>  <div class="paragraph"><strong>Jak d&#322;ugo trwa separacja?</strong> Czy s&#261; jakie&#347; ramy czasowe kt&oacute;rych nale&#380;y si&#281; trzyma&#263;? Ot&oacute;&#380; czas separacji mo&#380;e podlega&#263; negocjacjom je&#347;li kt&oacute;re&#347; z Was jeszcze go potrzebuje (zwykle ca&#322;y proces trwa oko&#322;o roku) tak by wypracowa&#263; cenne zmiany.<br /><br /><strong>Kiedy mo&#380;na wr&oacute;ci&#263; do siebie?</strong> Nie nale&#380;y si&#281; zbytnio spieszy&#263; poniewa&#380; zbyt wczesny powr&oacute;t mo&#380;e by&#263; destrukcyjny dla waszego zwi&#261;zku. Warto poczeka&#263; i przyjrze&#263; si&#281; relacji i towarzysz&#261;cym jej uczuciom by na spokojnie podj&#261;&#263; decyzj&#281;. Mo&#380;na stworzy&#263; Wasz&#261; umow&#281; separacji (warto skorzysta&#263; z pomocy mediatora lub terapeuty par) Taka umowa powinna zawiera&#263;:<ul style="color:rgb(30, 45, 47)"><li>czas trwania separacji</li><li>sprawy finansowe, mieszkaniowe i dotycz&#261;ce dzieci</li><li>wsp&oacute;lnie sp&#281;dzany czas</li><li>wasze zobowi&#261;zania do zmiany w zwi&#261;zku</li><li>wasza ch&#281;&#263; do rozwoju osobistego a tak&#380;e udzia&#322;u w terapii je&#347;li taka okaza&#322;aby si&#281; pomocna lub konieczna</li><li>wasze cele jakie chcecie osi&#261;gn&#261;&#263; dzi&#281;ki separacji &ndash; wzajemny rozw&oacute;j, poznanie waszych pragnie&#324; i oczekiwa&#324;</li><li>podpisy obojga partner&oacute;w</li><br /><br /><br /><br /></ul></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Czuły dystans w związku]]></title><link><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/czuly-dystans-w-zwiazku]]></link><comments><![CDATA[https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/czuly-dystans-w-zwiazku#comments]]></comments><pubDate>Mon, 19 Aug 2024 12:04:59 GMT</pubDate><category><![CDATA[Relacje z innymi]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.przestrzenpsyche.pl/psycheblog/czuly-dystans-w-zwiazku</guid><description><![CDATA[       Bywa, &#380;e w relacji trudno by&#263; razem ale bez siebie te&#380; bywa nie&#322;atwo...Dlatego tak cenn&#261; umiej&#281;tno&#347;ci&#261; jest znalezienie i utrzymanie balansu pomi&#281;dzy byciem razem i byciem osobno. Kiedy sprostamy temu wyzwaniu mo&#380;e okaza&#263; si&#281; to o&#380;ywczym powiewem dla naszego zwi&#261;zku a my sami zaczniemy odczuwa&#263; wi&#281;ksz&#261; satysfakcj&#281; z relacji.Kiedy relacja jest udana? Czy wtedy gdy wszystko robimy wsp&oacute;lnie z par [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.przestrzenpsyche.pl/uploads/8/5/2/1/8521880/para_orig.jpeg" alt="Picture" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph">Bywa, &#380;e w relacji trudno by&#263; razem ale bez siebie te&#380; bywa nie&#322;atwo...Dlatego tak cenn&#261; umiej&#281;tno&#347;ci&#261; jest znalezienie i utrzymanie balansu pomi&#281;dzy byciem razem i byciem osobno. Kiedy sprostamy temu wyzwaniu mo&#380;e okaza&#263; si&#281; to o&#380;ywczym powiewem dla naszego zwi&#261;zku a my sami zaczniemy odczuwa&#263; wi&#281;ksz&#261; satysfakcj&#281; z relacji.<br /><br />Kiedy relacja jest udana? Czy wtedy gdy wszystko robimy wsp&oacute;lnie z partnerem czy mo&#380;e kiedy ka&#380;de ma osobne aktywno&#347;ci i zachowana jest potrzeba odr&#281;bno&#347;ci? Nikt nie daje nam lekcji udanego zwi&#261;zku i nie m&oacute;wi jak powinien on wygl&#261;da&#263;. Sami szukamy odpowiedzi i...balansu zadaj&#261;c przy tym wiele cennych pyta&#324;. Prawd&#261; jest, &#380;e to partnerzy nadaj&#261; ramy swojemu zwi&#261;zkowi poprzez wzajemne zachowanie wzgl&#281;dem siebie. Warto zauwa&#380;y&#263;, &#380;e zwi&#261;zek nie jest tworem sta&#322;ym, niezmiennym - relacja w kt&oacute;r&#261; wchodz&#261; ludzie wraz ze swoimi emocjami, potrzebami jest elementem zmiennym i dynamicznym. Dlatego tak trudno znale&#378;&#263; odpowied&#378; na pytanie ile czasu partnerzy powinni sp&#281;dza&#263; razem a ile osobno. Ile to b&#281;dzie ju&#380; za ma&#322;o lub zbyt du&#380;o?<br /><br />Pocz&#261;tek relacji to czas kiedy "ja" zamienia si&#281; w "my" co jest zrozumia&#322;e poniewa&#380; chcemy sp&#281;dza&#263; ka&#380;d&#261; chwil&#281; razem i odczuwamy du&#380;&#261; potrzeb&#281; blisko&#347;ci. Czas bez naszego obiektu westchnie&#324; staje si&#281; niemal&#380;e czasem straconym. T&#281;sknimy i...odk&#322;adamy na potem wi&#281;kszo&#347;&#263; spraw nie zwi&#261;zanych z naszym partnerem. Oczywi&#347;cie nie jest tak w ka&#380;dym przypadku ale pocz&#261;tki relacji u wielu ludzi wygl&#261;daj&#261; podobnie - zapatrzenie w drug&#261; osob&#281;, motyle w brzuchu i czas gor&#261;cych uczu&#263;. Potem pojawia si&#281; pytanie - co dalej? Kiedy pierwsza fascynacja mija, zwi&#261;zek krzepnie w swych podstawach, pojawia si&#281; codzienno&#347;&#263; i wsp&oacute;lne zamieszkanie. Czy sp&#281;dza&#263; czas razem, ograniczy&#263; wsp&oacute;lne aktywno&#347;ci i da&#263; sobie przyzwolenie na wzajemne chwile osobno? Istniej&#261; zwi&#261;zki w kt&oacute;rych nie wiadomo gdzie ko&#324;czy si&#281; "ja" a zaczyna "my". Niekt&oacute;re pary funkcjonuj&#261; jak jeden organizm - razem pracuj&#261;, jedz&#261;, widuj&#261; si&#281; ze wsp&oacute;lnymi znajomymi. Nawet m&oacute;wi&#261; o sobie w liczbie mnogiej: byli&#347;my na wycieczce, jedziemy na zakupy, ogl&#261;dali&#347;my ciekawy film. Czy taki zwi&#261;zek jest tym zbli&#380;onym do idea&#322;u? Nie do ko&#324;ca, poniewa&#380; mo&#380;e w nim brakowa&#263; miejsca na odr&#281;bne plany i cele ka&#380;dego z partner&oacute;w a pojawiaj&#261;ce si&#281; indywidualne potrzeby mog&#261; by&#263; uznawane za zagro&#380;enie dla sp&oacute;jno&#347;ci relacji lub przejaw przysz&#322;ego rozpadu zwi&#261;zku. Partnerzy mog&#261; odczuwa&#263; l&#281;k przed separacj&#261; i rozdzieleniem co mo&#380;e prowadzi&#263; do rezygnacji z poruszania spraw konfliktowych lub wyra&#380;ania w&#322;asnej opinii. Mo&#380;e grozi&#263; to utrat&#261; siebie i swoich osobistych pasji i marze&#324; poniewa&#380; wszystko zamyka si&#281; do relacji i dzia&#322;a&#324; kt&oacute;re maj&#261; jeszcze bardziej po&#322;&#261;czy&#263; partner&oacute;w. W sytuacji kiedy dochodzi do utraty partnera osoba mo&#380;e mie&#263; problemy z samodzielnym funkcjonowaniem i radzeniem sobie w wielu sprawach - jej &#347;wiat dos&#322;ownie wywraca si&#281; w posadach...<br /><br />Poniewa&#380; jeste&#347;my r&oacute;&#380;ni, r&oacute;&#380;ne s&#261; tak&#380;e relacje kt&oacute;re tworzymy. Bywaj&#261; i takie, kt&oacute;re mo&#380;na zatytu&#322;owa&#263; "niby razem a jednak osobno". W takich zwi&#261;zkach ludzie &#380;yj&#261; bardziej obok siebie ni&#380; ze sob&#261;. Przyczyn&#261; takiego stanu rzeczy mo&#380;e by&#263; l&#281;k przed blisko&#347;ci&#261; i otwarciem si&#281; na drugiego cz&#322;owieka. Warto wtedy uczy&#263; si&#281; by&#263; ze sob&#261;, osobno i razem - jest wtedy miejsce na blisko&#347;&#263; i odr&#281;bno&#347;&#263;, na realizacj&#281; w&#322;asnych cel&oacute;w poniewa&#380; ka&#380;dy cz&#322;owiek potrzebuje czu&#263; spe&#322;nienie. Bywa, &#380;e brak zgody daje paradoksalnie wi&#281;ksz&#261; szans&#281; na blisko&#347;&#263;. Relacje w kt&oacute;rych istnieje balans pomi&#281;dzy byciem razem a byciem osobno s&#261; najtrwalsze. Ka&#380;da ze stron ma mo&#380;liwo&#347;&#263; komunikowania swoich potrzeb drugiej osobie, zaspokajania swoich pragnie&#324; i prawo do samodzielnego sp&#281;dzania czasu poza relacj&#261;. To tak&#380;e stawianie granic. Poniewa&#380; nasze granice i relacja z wewn&#281;trznym "ja" odzwierciedlaj&#261; nasze relacje z innymi lud&#378;mi.<br /><br />Potrzeby ludzi s&#261; odmienne - niekt&oacute;rzy potrzebuj&#261; wi&#281;cej przestrzeni w zwi&#261;zku inni mniej i to jest w porz&#261;dku. Dlatego nale&#380;y o wzajemnych oczekiwaniach rozmawia&#263; z partnerem a kiedy ten wychodzi sam na zaj&#281;cia jogi czy jedzie w g&oacute;ry a w nas budzi si&#281; niepok&oacute;j i dyskomfort warto zajrze&#263; w g&#322;&#261;b siebie i zapyta&#263; dlaczego tak si&#281; dzieje? Poniewa&#380; dobry dystans nie powinien budzi&#263; naszego niepokoju.<br />&#8203;<br />Nasze funkcjonowanie w relacjach kszta&#322;tuje dzieci&#324;stwo a dok&#322;adnie style przywi&#261;zania. Jest to rodzaj wi&#281;zi jaki wytworzy&#322; si&#281; pomi&#281;dzy nami a naszymi opiekunami kiedy byli&#347;my dzie&#263;mi. Wyodr&#281;bniono trzy style przywi&#261;zania - bezpieczny, unikaj&#261;cy i l&#281;kowo-ambiwalentny. W pierwszym stylu dominowa&#322; cz&#281;sty i d&#322;ugotrwa&#322;y kontakt z rodzicem kt&oacute;ry pozostawa&#322; wra&#380;liwy na potrzeby dziecka i odpowiada&#322; na nie. Osoby o bezpiecznym stylu przywi&#261;zania tworz&#261; trwa&#322;e i warto&#347;ciowe zwi&#261;zki otwarte na wzajemne potrzeby. W drugim stylu przywi&#261;zania-unikaj&#261;cym opiekun by&#322; niedost&#281;pny w trudnych dla nas chwilach w zwi&#261;zku z czym osoby takie w doros&#322;ym &#380;yciu mog&#261; unika&#263; blisko&#347;ci boj&#261;c si&#281; odrzucenia. Natomiast l&#281;kowo-ambiwalentny styl przywi&#261;zania wykszta&#322;ca si&#281; wtedy kiedy brakowa&#322;o nam pewno&#347;ci jak zachowa si&#281; nasz rodzic - czy b&#281;dzie blisko nas czy b&#281;dzie nas unika&#322; poniewa&#380; te zachowania u opiekuna przeplata&#322;y si&#281;. W doros&#322;ym &#380;yciu takie osoby oczekuj&#261; od partnera blisko&#347;ci ale r&oacute;wnocze&#347;nie boj&#261; si&#281; odrzucenia. Pojawiaj&#261; si&#281; silne l&#281;ki zwi&#261;zane z hipotetyczn&#261; utrat&#261; partnera a tak&#380;e zazdro&#347;&#263; i zaborczo&#347;&#263;.<br />Jak wida&#263; umiej&#281;tno&#347;&#263; znalezienia balansu w zwi&#261;zku jest niezwykle wa&#380;na i stwarza wiele wyzwa&#324; dlatego warto stara&#263; si&#281; im sprosta&#263; poniewa&#380; dzi&#281;ki temu nasza relacja mo&#380;e prze&#380;y&#263; rozkwit i umocni&#263; si&#281;.<br /></div>]]></content:encoded></item></channel></rss>